More

    Fjalë të urta Shqiptare

    Nga një vrimë e vogël, rrjedh e gjithë fuçia.

    Një shkëndijë ndez një mal.

    Për një dorë kashtë e vret samari mushkën.

    Për një pe, për një gjilpërë, vajti dëm një punë e tërë”

    Ruaju të të ruajë perëndia.

    Ruhu nga thëngjilli i mbuluar.

    Së ligës ruaju, e mira të ndjek vetë nga pas.

    S’lidhet kali me pe.

    Shkon një herë, bëhen gjurma; dy tri herë bëhet udhë.

    Ujku mjergull kërkon.

    Përmend qenin, bëj gati shkopin.

    Shtëpia pa fëmijë, si nata pa yje.

    Më i keqi vëlla të merr hakun.

    Motra jemi, shoqe s’jemi.

    Ndarja është më e mira e të ligave.

    Krushka për dhëndrin gjen peshk majë malit.

    Gjumi natës i randë i bën keq ditës.

    Gjumi në dëborë është shkesi i vdekjes.

    Mos pyet sa vjeç je, po ç’shëndet ke.

    Nuk mbushet pusi me pështyma.

    As këmishës së shtatit s’është për t’i besu.

    Besove, bëre mirë, s’besove, ca më mirë.

    Ç’ka shtëpia të mos marrë vesh fqinjëria.

    Do të ruash sekretin nga armiku, mos ia thuaj as mikut.

    Capi mendjelehte shqeteson bariun duke e lene tufen te shkujdesur si rrapi shiun

    Esapi i shtëpisë nuk del në pazar.

    E thëna dhe e bëra janë larg.

    I marri premton dhe budallai shpreson.

    Kur qesh djalli e ka punën keq.

    Mba murin mos bie.

    Me thënë e me të bërë shkon në mes një lum i tërë.

    Më gënjeve një herë, harram e paç, më gënjeve të dytën hallall.

    Mos u bëj thes i çpuar.

    Mos dëgjo ç’thotë ai për vete, por dëgjo ç’thonë bota për të.

    Ma kanë sharë pelën se kanë sy ta blenë.

    Në më rrefsh së pari të vraftë Zoti, në më rrefsh së dyti, të ndihmoftë Zoti.

    Kur të thonë ngordhi ujku, atëherë ruaj gomarë.

    Mos i jep shkopin harbutit, se të vret me shkopin tënd.

    Nuk është ar gjithë që ndrit.

    Nuk i varen ujkut mëlçitë në qafë.

    Kur merr dërrasa të plasur, çahet e tëra.

    Kur je veti i dytë, të ngoh dhe fryma e shokut.

    Me mikun ha e pi, të dhënë e të marrë mos ki.

    Mendja me mendjen, pjellin mëndje.

    Me një ka nuk bëhen pendë.

    Me nji tra nuk mban shtëpia.

    Mëson nga armiku më shumë se nga miku.

    Miku i mirë të nderon shtëpinë, miku i vjetër nuk hidhet poshtë.

    Miku është mik deri sa nuk përzihet në hallet e shtëpisë.

    Miku harrohet po të largohet.

    Miku i mirë vjen nga porta.

    Nuk bëhet stani me dhi të egra.

    Njeriu ka nevojë më tepër për dashuri, se për lavdi.

    Njeriu pa shokë, si muri pa tokë.

    Miku i mikut tim, është edhe miku im.

    Një krah s’mban kala.

    Një zog që ndahet nga klloçka, e ha shqipja.

    Pa djalë e pa gocë rrova, pa shok nuk rrova.

    Për një shamatë, lypen dy veta.

    Punën nuk e bën një gisht, po e bën grushti.

    Qentë le të lehin, karvanet të shkojnë përpara.

    Ruajmë nga miku, se nga armiku ruhem vetë.

    S’bëhet lëmi me një kalli.

    S’bëhet stani me lepura.

    S’mblidhen lepujt në vath.

    S’mbushet thesi me një kokërr.

    Syri është më i mprehtë se kordha.

    Shejtani kur nuk ka punë rreh të birin.

    Shokë bashkë, e bukë veç.

    Shoku sa duhet, aq qortohet.

    Shtëpinë e mbajnë të gjitha shtyllat.

    Tek nusja hanë e pinë, te dhëndrri gja nuk dinë.

    Të më mbrosh atje ku s’jam, se ku jam mbrohem vetë.

    Uji fle, hasmi s’fle.

    Ankohet kalorësi se po i varen këmbët.

    As nuk kam, as më mbarohen.

    Bjer, o zot, mikun; të haj dhe i zoti i shtëpisë.

    Bota të jep aq sa t’i kesh dhënë asaj.

    Bukë e kripë e zemër.

    Çilet dera, rritet ndera.

    Dora lanë dorën, të dyja lajnë faqet.

    Edhe pula jote në kopshtin e botës të duket e majmë.

    Fukara jam, po shpirtin nuk e kam fukara.

    I mirë për shokë, e i lig për vete.

    Bukën tënde ha, hall të botës qa.

    Çezma i lan të gjithë, veten nuk e lan.

    I fundit ja do qaj, ja do qeshë.

    I qan hallin kalorësit.

    I zoti i shtëpisë, rri në fund të urave të zjarrit.

    Jo gjithmonë “mirë se të gjeta” po edhe “mirë se erdhe”.

    Kafeja është e zezë, po të zbardh faqen.

    Nga fryn era kthen gëzofin.

    Kam qeshur të tjerë, më mbiu në derë.

    Keq më vjen, po dëm s’më bëhet.

    Ku s’të thërresin, mos shko; ku s’të pyesin, mos kuvendo.

    Këpucari i ka këpucët e grisura.

    Kërkon të zërë gjarpërin me dorë të botës.

    Kopraci s’të jep të zezën e ullirit.

    Ku bien daullet të çojnë këmbët vetë.

    Ku rënça mos u vrafsha.

    Kur të kem me thasë, të të jap një trastë.

    Kur të vjen nevojtari në derë, po s’pate gjë, jep një gotë ujë.

    Kush ha vetëm, vdes dhe vetëm.

    Kush shkon pa thirrë, kthen pa u përcjellë.

    Kush vete i paftuar, e gjen sofrën pa shtruar.

    Kush vjen rrallë, ha bakllavanë, kush vjen shpesh ha përsheshë.

    Le gomari që na ngordhi, po s’na lënë as mizat rehat.

    Lype se s’ta jep, merre se nuk thotë gjë.

    Mali me mal s’piqen, po njeriu do piqet.

    Me çfarë syri do më shofësh, me atë do të shof.

    Merr belanë e botës e vë në krye të votrës.

    Miku i afërt nuk ka nder, se vjen përherë.

    Miku i thirrur, duhet përcjellun.

    Miku nuk vjen për thelë e lëng, po për fjalë e për kuvënd.

    Mikut i lëshohet vendi dhe i dëgjohet kuvendi.

    Mirmëngjes, me interes.

    Mos qesh në shok, se e gjen në kokë.

    Mos e lëndo ku i dhemb.

    Në daltë djalë të na rrojë, në daltë çupë, të të rrojë.

    Në shtëpinë e të varurit, nuk zihet litari me gojë.

    Nuk dua mish e kabuni, po dua, ner e sajdi.

    O bark, o qerrata, këtu gjete, këtu ha.

    Pa para njeriu ha dhe një thes me kripë.

    Peshku në det, kripa në tokë, po bashkohen në tigan.

    Prifti më përpara bekon mjekrën e tij.

    Pula bëri venë, gjelit i dhemb barku.

    Pushka e trimit dhe sofra e xhymertit, janë gjithmonë plot.

    Qenit hidhi një kockë, të pushojë.

    Rrugën për te miku, mos e lër të zërë bar.

    Sevapi as shitet, as blihet.

    Sqepari bishtin e shokut e gdhend, të tijin jo.

    Ta shef bojën, sa ta ka nevojën.

    Trimi nderon trimin, i mençmi të mençmin, i ligu të ligun.

    Unë ha kumbulla, ty të mpihen dhëmbët.

    Ustai nuk ka shtëpi.

    Drunë e shtrembër e djeg zjarri.

    E ke zogun në dorë, mbaje.

    Fusha ka sy, mali ka veshë.

    Gishtërinjtë i fut në mjaltë e i lëpin, po nuk i kafshon dot se të dhembin.

    I marri ç’flet nuk din, i urti ç’din nuk flet.

    I zoti duhet të ruajë arën e vet.

    Jo si cjapi te kasapi.

    Kali nuk mbahet për bishti, po prej freri.

    Ka thënë Nastradini, edhe në diell merr ombrellë.

    Kur s’ke mace, bëjnë minjtë dasmë.

    Kij frikë nga një njeri që frikën ta ka.

    Kujto qenë e bëj gati shkopin.

    Kur shkon për udhë merr shkop dhe gurë.

    Kur t’i hypësh kalit, shifi patkonjtë.

    Kush vret nuk flet.

    Me zjarrin dhe ujin nuk bëhet shaka.

    Mos luaj me gurë po e pate shtëpinë me xhama.

    Mos shkel në dërrasë të kalbur.

    Mos shko si breshka te nallbani.

    Mos shko si cjapi te kasapi.

    Mos u zër për degësh, po për rrënjësh.

    Nata është me barrë, s’dihet ç’pjell.

    Bisha tërbohet keq, kur sheh se po i vjen fundi.

    Bie një gurë e shkoqet një mur.

    Buka që thyet s’ngjitet më.

    Çdo gjë forcohet, në themel.

    Ç’ka humbe mos e kërko, ç’ke në dorë mos e lësho.

    Çohet një i marrë e qet një gur në ujë, çohen njëzet të urtë e s’mund ta nxjerrin.

    Dimrit iu bëj hazër që në behar, e beharit që në dimër.

    Dita ka sy, nata ka veshë.

    Duhet me i fry lugës para se me të djeg.

    Dha pesë e hyri në valle, jep dhjetë e s’del dot.

    E dardhë është dhe bora, po të thanë duart.

    Edhe pas luftës armët duhet me i mbajtë.

    Atje ku fle ujët, atje është më thellë.

    Nata s’ka shahit.

    Unë i ha kumbullat, atij i mpihen dhëmbët.

    Unë baj barrën, ti djersin.

    Vera sa ma e ëmbël të jetë, ma fort të zenë.

    Qefi prish qefin.

    Mos dalë goja para mendjes.

    Mos i bjer të mirës me shkelm.

    Mos i hyr valles, kur nuk di ta hedhësh.

    Mos kërko qiqra të pjekura në hell.

    Ngopet deti me lumenj?

    Nuk mba ujë orizi.

    Një fjalë që e dinë dy veta, e dinë gjithë bota.

    Pi rakinë e jo mendjen.

    Lisi nuk pritet me nji të rame.

    Lulja e këputun nuk mbin më.

    Fjala dhe plumbi kur dalin s’kthehen më.

    Gazi i madh kthehet në helm.

    Dijet e mëdha janë në fjalë të shkurtra.

    Dardha dhe sëpata e kanë bishtin mbrapa.

    Kur s’di not mos u fut në ujë.

    Kush ha shumë i del për hunde.

    Kush shef ma sëpari barkun, asht i mangët nga trutë.

    Ç’del nga goja, hyn në vesh e del për hunde.

    Kur flet shkopi të vret.

    Kur han bukë misri, kujto bukë thekri.

    Kashata e madhe të ngec në fyt.

    Këmba e madhe të shqyen këpucën.

    Janë të urtë të marrët sa pa thënë fjalët.

    Gjuha eshtra s’ka, eshtra thyen.

    Gjuha të lidh, gjuha të zgjidh.

    Ha të rrosh, jo rro të hash.

    Gjuha flet e fshihet, shpina pret e rrihet.

    Dy kunguj nën një sqetull s’mbahen.

    Mali digjet,plaka krehet.

    Ti qesh me të tjera, po bota qesh me ty.

    Trimërinë pas luftës e urtësinë pas kuvendit s’e ha as qeni.

    Trimi që lëvdohet, nuk të vret.

    U bë dhija me tremb ujkun.

    U bo veja me mësue pulën.

    U hap dheu, doli një plesht.

    U mbars mali, polli një mi.

    Unë vij nga më rrahën, ti më tregon shkopinjtë.

    U rrit kungulli dhe mori dhenë.

    Zuri qeni një lepur, nuk quhet zagar.

    Ai që e ka provue din edhe me të mësue.

    Bëne vath e ve në vesh.

    Bëj si të thotë më i madhi.

    Bleta din si bëhet mjaltët.

    S’di gomari të haj tagji.

    Dami të bëhet mësim.

    Kush s’pyet mbetet budalla.

    Kush u dogj nga qulli, i fryn edhe kosit.

    Pyetën mushkën, cilin ka baba; “kam dajo kalën” – tha.

    S’e lenë hunda me pa larg.

    S’ka lezet në kokën e zgjebur, shamia e mëndafshtë.

    S’ka të shurdhët, më të shurdhët nga njeriu që s’don dije.

    Sorra e mbante veten për pallua, po kur pa këmbët e saj qau.

    S’tunden malet me përralla.

    Teneqe e prishur, ka zë të gërvishur.

    Mos u mat me hijen e me njerëzit.

    Mos u mat me hijen e pasdrekes.

    Në portën e të shurdhit mos trokit.

    Nga ferra e vogël del lepuri i madh.

    Nuk mësohet plaku si do krehur mjekra.

    Njeriu sido që të bëjë, nuk e kapërcen dot hijen e tij.

    Pas lufte të gjithë bëhen trima.

    Këlyshi sado të lehë nuk të kafshon.

    Kollaj të thuash vreshtë, po duhet rrushi.

    Kur ngjite përpjetë, shiko dhe tatëpjetë.

    Kur u ba horri pashë, vrau t’anë.

    Kush ka matur veten, ka matur gjithë botën.

    Kush s’kupton, i japin të kuptojë.

    Lumi i thellë, s’ka ushëtimë.

    Më parë mëso veten, pastaj të tjerët.

    Mos i zbulo petët byrekut, se i dalin lakrat.

    Mos mëso ustanë, po merri zananë.

    Ai që do të zihet, zihet edhe me macen.

    Dhisë kur i hanë brirët, gjen shoqe ti përpjekë.

    Edhe guri pëlcet kur nxehet.

    E mjel sa e mjel lopën pastaj i bie me këmbë dhe e derdh.

    Fjal e ëmbël thyhen të fortin.

    Fjala e mirë në ditë të keqe.

    Dhembi kafshon shpesh gjuhën, megjithatë ata mbeten miq.

    Gurit të rrokullisur dhe të dehurit mos i del përpara as mbrapa.

    Hiq inatin gjej rehatin.

    I buti thyen të fortin.

    Kur piqen dy vezë, njëra do thyhet.

    Kush nuk e urdhëron dot vehten, pajtohet kollaj me të keqen.

    Kush e qit koburen, se fut pa zbrazur.

    Lumi i thellë, nuk rrëmben.

    Me gojë i afron, me gojë i largon shokët.

    Me njoftë veten asht urti, me qeverisë veten, është trimni.

    Mëngjesi është më i mençëm se nata.

    Mos i fryj zjarrit se të djeg.

    Mos merr si pushka e jevgut.

    Mos nxirr vrerë prej goje të hidhërohesh, po nxirr sheqer të ëmbëlsohesh.

    Nga mërzitja e minjve, i vuri zjarrë mullirit.

    Nuk thyen dhëmbë fjala e mbarë.

    Për inat të sime vjerre, vete fle me mullixhinë.

    Për pleshtin djeg jorganin.

    Rrugë e gjatë pret shkurtër.

    Sa ti trazosh urët aq më shumë ndizen.

    Sherri do nge, davaja do para.

    Shkallët ngjiten shkallë-shkallë.

    Ti prite të paktën, prite dhe të shumtën.

    Trim i mirë quhet ai që përcjell zemërimin.

    Uthulla e fortë plas gurin.

    Hajde baba të dëftej arrat e malit; Hajde gjyshe të të kallzoj ato të gjyshit.

    As topi i Ali Pashës s’e tund.

    Atij që nuk e do, i thuaji: “Të hyftë vetja në qejf”.

    Avash Beg se ka hendek.

    Ay që ecën me krye përpjetë, bie në gropë.

    Baste e budalla, motër e vëlla.

    Breshëri e rreh, e dhija bishtin përpjetë.

    Daullja bie për ata që kanë veshë.

    Del çiraku më i mirë se ustai.

    Dy gjela në një vikt, s’këndojnë.

    Dhi e krimbur, bishtin përpjetë.

    Edhe vali je, shiko ku ishe dje.

    Ena bosh zhurmon më tepër.

    Është nga ai gur që thyen çekan.

    Fjala pa punë, si peshku pa lumë.

    Fjalë pak e punë shumë.

    Fol me ty, fol me murin.

    Gjëmon voza që nuk ka verë.

    Gjithkush leu, mentë e veta pëlqeu.

    Hiqu det se do shkojë lumi.

    I gjen mushka drutë.

    I mbushet mendja, atij që ka mend.

    Jashtë valles dinë të gjithë të kërcejnë.

    Paraja nuk i zgjedh njerëzit.

    Kush fle ngorhtë ka edhe ftohtë.

    Ku ka zemër ka dhe krahë.

    Malet tunden, po nuk bien.

    Me fal gjakun është burrni.

    Mos kij turp nga kush s’ka turp.

    Mos prit të të kërkojë e mira, po kërkoje.

    Mushka do dru, e demi kular.

    Mos u fshi si miu prapa poçes.

    Në kudhrën e nxehtë, s’rrihet me çekan druri.

    Njeriut iu bëj njeri, qenit bëniu qen.

    Po kërciti dhëmbët qeni i qëndro me shkop në dorë.

    Po nuk qau fëmija, nuk i jep nëna sisë.

    Po nise një udhë, do kaptosh dhe sheshe, dhe male, dhe gurë.

    Po nuk u turbullua, nuk kthjellohet.

    Kënga për darkë, brenga për drekë.

    Kush mori udhë, dhe do të lodhet.

    Kushtrimi del për të ligshtin, pse trimi kujtohet vet.

    Kush ka turp, vdes për bukë.

    Më mirë nën hijes ne ferres sime, sesa nën hijen e fikut tonë.

    Mikun nderoje dhe vëre në qoshe, po zot shtëpie të jesh vetë.

    Mish të ngordhur edhe egërsira nuk ha.

    Mjer ai që pret nga tjetri!

    Mjer puna ime, qe se bani dora ime.

    Mos shko maz pas pele.

    Mos shko pas qerres së tjetrit.

    Mos u ban mjaltë, se të han mizat.

    Nën hije as bari nuk ngren krye.

    Nuk rron peshku pa ujë.

    Një gjë që të merr dora, mos prit të ta japin.

    Një punë që s’e bën vetë, mos kërko të gjesh të metë.

    Për çdo punë, puth dorën tënde.

    Po nuk nderove veten, s’të nderon njeri.

    Pyet shtatë a tetë, e bëj si di vetë.’

    Qafa e unjur, koka e prerë.

    Qëndro shtyllë e mos u bëj urë.

    Rrushi varet në degët e vet.

    S’bëhet dasma pa thyer kupa.

    Gjithsecili në punën e tij është zot.

    S’mbahet shpirti me falimnders.

    Syri i të zotit plehron arën.

    Shqiponja nuk gjuan miza.

    Më mirë Sokol një herë, se sorrë gjithherë.

    Mashë e tjetrit mos u bëj.

    Me dorën e tjetrit, mos vrafsh as gjarprin.

    Me duart e mija rrafa kokën time.

    Më e urtë se delja nuk ka, por edhe asaj i ngjiten ferrat pas.

    Më mirë gomar, po tëndin, se kalë, po të botës.

    Kush unj qafën i bie zverkut.

    Ku të ha, kruaje.

    Leku i huj, peshon rëndë në xhep.

    Kush mba vesh botën, prish kokën.

    Kush merr mendjen e botës, i sjell dëm kokës.

    Çdo shpresë fluturon me krahët e saj.

    Ç’hall ke, vështroje.

    Dasëm pa mish nuk ka.

    Dasma do mish, lufta do gjak.

    Dele e butë në qafë të ujkut.

    Dora e huj të krun, po jo ku të kruhet.

    Ec me këmbë tueja e jo me mend e huaja.

    E di gjalmi ç’ka torba.

    E di vetë gomari ku i vret samari.

    Gunë e huaj s’të mban ngrohtë.

    Gjithkush teshat i lan në shtëpinë e vet.

    Hallet e mia i di trari im.

    Hall me qè e hall me buaj, po më keq me qè të huaj.

    I zoti ia sheh plagën kalit, nën samar, se qiraxhiu, ngrihet e shkon.

    Jeton bleta majë malit, jeton dhe miza nën bisht të kalit.

    Kali i botës s’të nxjerr jashtë portës.

    Kafshata e huaj të mbet në fyt.

    Këmba e di se ku e vret këpuca.

    Kur se mbajnë njëzet e katër tuejt, nuk e mbajnë as katërdhetë e tetë të huejt.

    Kur m’i punonin arat, u liga dhe u thava, kur i punova vet, u maha dhe u ringjalla.

    Ai që ndërton me djersë, mbron me gjak.

    Ai që bahet i butë si dele e hanë ujqtë.

    As veshi të mos mbajë plur, as këmba të mos durojë gjemb.

    Bilbili te kafazi s’këndon nga qejfi, po nga marazi.

    Breshka po ferrën don.

    Buka e botës s’të ngop.

    Buka e botës, laku i kokës.

    Burri nuk shtrihet as për së vdekmi.

    Çdo mal e din barrën e vet.

    Vritet faji e jo njeriu.

    Ariu s’i arrinte dot goricat e thoshte: “Qenkan të pa pjekura”.

    Atij i thonë: “Ja ujku”, ay thotë: “Ku është gjurma”.

    Ay që të do, të qorton, ay që nuk të do, të lëvdon.

    Ç’bluan mendja, zbulon pija.

    Ç’ka barku, nxjerr bardhaku.

    Difton fëmija, ç’ka shtëpia.

    Malin lëvroje për lisin, fushën për misrin.

    Më parë vra ujkonjën: pastaj mbyt këlyshët.

    Mos pyet si vdiq, po pyet si rrojti.

    Nderi vjen e ikën, por turpi vjen e nuk ikën.

    Në të humbi unaza, gishti ta ka fajin.

    Ngarkoje tjetrin aq sa mban.

    Nuk është e drejtë me u ba dikujt nanë e dikujt njerkë.

    S’hahet në vend të djathit.

    S’hahen bashkë turp e bukë.

    Kur qeth, bën qime, kur ha, bën thërrime.

    Kur të gjen një vdekje, të ngushëllojnë; po kur të gjen turpi, ç’të thonë?

    Kusari para se të vjedh, bën hazër vendin.

    Kush ha bukë, bën thërrime.

    Kush ka ngrënë mjaltin, ka mizën pas veshit.

    Ka të mençur për të marrë.

    Hatëri të lë pa brekë.

    E zuri krimbi peshkun, nuk e zuri grepi.

    Fajat janë që pjellin ligjin.

    Faji është jetim, s’i ka dalë zot njeri.

    Fajin e ka gomari, nuk e ka samari.

    Fjala e drejtë është e shkurtër, fjala e shtrembër është e gjatë.

    Gabimi falet njëherë, e jo përherë.

    Ai që e ka mizën në kapuç, e ka vjedh bletën.

    Bëni si them unë, e mos bëni si bëj unë.

    Bie molla që ka krimbin.

    Buçja po nuk luajti bishtin, nuk i ngjiten qentë prapa.

    Ban mirë e harro, ban lig e kujto.

    Bëj nder e gjej qeder.

    Edhe ëngjëlli, edhe djalli, janë brenda tek i gjalli.

    Edhe kopësht i mbret të jetë, një gjemb brenda do e ket.

    E keqja nuk harrohet, e mira po.

    E mira dhe e keqja nuk kanë fund.

    E mira nuk ka tavan, e liga s’ka taban.

    Ha njëzet e nëntë kafshata me gjellë, s’thua gjë, të tridhjetën thatë dhe bën kiametin.

    I ligu kur të hipën mbi shpinë, nuk din me zbritë kurrë.

    I ligu të puth e të kafshon.

    I ligu ngatërron dhe yjet në qiell.

    I mirë sa më s’ka, kur fle nuk ha.

    Jo i mirë sa të të lëpijnë, jo i keq sa të të pështyjnë.

    Kur pi ujë, kujto burimin.

    Kur s’më bën nder, mos më bëj qeder.

    Malli i keq shifet në bojë, dhe njeriu i keq shifet në sy.

    Për çdo punë që bënë, mejto se ke edhe vdekje.

    Pyka e vet e shkyn lisin.

    Pyll pa derra s’ka.

    Qen i bardhë, qen i zi, qen i kuq, qen murrash, qen balash, qen është…

    Qeni kur kërkon të hajë të zonë, vritet.

    Qepa, qoftë e re, qoftë e vjetër, po era qepë vjen.

    Qeni edhe me sapun të lahet, era qen do të vijë.

    Rrit këlyshët të të hanë kokën.

    Rrufeja nuk bie në hale.

    Sëpatës bish mos iu ban.

    Ska din zemra, atje shkon mendja.

    Të mirën në e hedh prapa, e gjen përpara.

    Atë që merr me një dorë, kthehe me të dyja.

    Vëthët i nxorra po vërët i kam.

    Ai që lakmon më shumë, është gjithmonë i varfër.

    Ç’bëhet rrallë, bëhet për mall.

    Më mirë një bole sot se dy bole nesër.

    U habit pas lëngut, harroi thelat.

    Vajtëm për lesh e dualëm të qethur.

    Shumë lule dalin në prill, por pakë rrojnë.

    Të bënin mizat mjaltë, do t’i kishim qypat plot.

    Po pate dhen gjen edhe bari.

    Prishja e shtëpisë vjen nga mend.

    Kam inat po nuk kam takat.

    Sa të mbledhësh ti rrusht, tjetri ka ngrënë një kosh.

    S’mbartet ujë me shportë.

    Si është vendi bëhet kuvendi.

    S’jepet një pelë për një thelë.

    Me një gur, ti vrave dy zogj.

    Më bli nji kalë e nji shalë o baba, se kam gjet një patkua.

    Mos bëj petulla me ujë.

    Mos e humb si Xhaferri simiten.

    Mos fol si e ëma e zeqos në majë të thanës.

    Mos hidh të thatën mbi të njomë.

    Mos prish sixhaden të arnosh xhyben.

    Mos shit qen të blesh këlyshë.

    Mos kërko gjilpërën në kasollen e kashtës.

    Mos u mbyt me një pikë ujë.

    Ndoqe fillin gjete lëmshin.

    Në luftë duhen shtatë hile një trimëri.

    Nga dy të vështira, më e lehta, më e mira.

    Nuk sheh syri po sheh mendja.

    Nuk të ngroh zjarri i kashtës.

    Nuk të thonë: “Qysh ke qenë, po qysh je”.

    O djalë në vend të huaj, si të bjerë daullja luaj.

    Oxhaku le të jetë i shtrembër, tymi të shkojë përpjetë.

    Peshku në det, kusija në zjarr.

    Lepuri në mal, kusia në zjarr.

    Mate punën jo me atë që mbjell, po me atë që korr.

    Hesapi nuk bëhet pa hanxhinë.

    Gjej vendin e bëj kuvendin.

    Gjuha dredhon se mendja e mëson.

    Hekuri rrihet sa është i nxehtë.

    Humbi sëpatën, i rruat bishti.

    Kali i mirë shton torbën e tij.

    Kalit të mirë shtoi tagjinë.

    Koha vjen për atë që di ta presë.

    Ku qe, asgjëkundi, çfarë bëre, asgjë.

    Burimi i mirë duket në thatësirë.

    Ç’i do qeni brekët.

    Ç’ke moj zemër që rënkon; koka bën, koka pëson.

    Çobani i mirë e njeh bagëtinë me blegërimë.

    Deshi të vej vetullat, nxorri sytë.

    Deti ka ujë boll, po me u pi s’pihet.

    Edhe kau ka gjuhë të mëdha, por nuk flet dot.

    Shkolla e krijon përvojën, përvoja shkollën kurrë.

    Dita me diell duket që në mëngjes.

    Djathin, mirë që e hëngri miu, po shëllirën kush e piu.

    Duhet ndarë kashta nga kokrrat.

    Dy shaka bëjnë një të vërtetë.

    Foli derës të dëgjojë dritarja.

    Foli plakës të dëgjojë nusja.

    Fshati që duket s’do kallauz.

    Gënjeshtra është një plagë, dhe në u shëroftë të le nishan.

    Gënjeshtra nuk ka as dorë, as këmbë, as bisht, as rrënjë.

    Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht.

    Gjuha e ka rrënjën në zemër.

    Po nuk e njohe hidhërimin, nuk do të kuptosh dhe gëzimin.

    Hileqari nuk të shef në sy, po shef në tokë.

    Ka, që dhe gomarin mashkull e bëjnë me barrë.

    Kritika është ilaç i hidhur, po ilaç ama.

    Kur dhelpra nuk arriti rrushtë, tha se janë të thartë.

    Kur fjala del nga zemra, godet në zemër.

    Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer.

    Me pasë bishtin ta presin, me mos e pasë ta njesin.

    Më mirë me të hidhurat më përpara e të ëmbëlat pas.

    Mos e ban penin tra.

    Me sa ka peshk pa halë, aq ka dhe të bukur pa fjalë.

    Nuk do as mend as kalem, shif e shkruaj.

    Nuk i gjenden gjarpërit këmbët.

    Nuk luan ferra kot.

    Nuk mbulohet dielli me shoshë.

    Nuk qaj se s’dua burrën, po bëj zakone.

    Po të lavi, të levi dhe bishtin t’a krevi, hap sytë se të gënjevi.

    Qeni tund bishtin për të mbajtur miqësinë.

    Rena a nana e tana të këqijave.

    S’dalin dyzet ujqër nga një drizë.

    S’i bën mjekra priftërinjtë.

    Siç na dinë, qofshim, siç jemi, mos qofshim.

    S’mbushet thesi me gënjeshtra.

    Ti kemi sahanët pa kapakë.

    Ustai, ustanë e njef në z zanat.

    Atij i plasin sytë, e tjetri e pyet për vetullat.

    Burrë e grua si mish e thua

    Dëgjo shtatë a tetë dhe përseri bëj si di vetë

    Fashati që duket, s’do kallauz

    Fjalët jane gra, veprat burra

    I duruari, i fituari

    I zoti e nxjerr gomarin nga balta.

    Kush s’ka kokë, ka këmbë !

    Mos i shiko gunën por shikoji punën

    Punën e sotme, mos e lër për nesër

    Qengji mir thith dy nëna

    Rigoni s’bëhet lis.

    Sa të rrosh, do mësosh

    Shtriji këmbët sa ke jorganin

    Ujku qimen e ndërron por zakonin s’e harron!

    Atdheu është në rrezik atëherë kur njerëzit e padijshëm fillojnë të mendojnë se janë të dijshëm. Rrustem Haradinaj/Prishtinë

    Ara ime varri im. LABËRI

    Ardhin galat dhe prishën folenë e bilbilit. KORÇË

    Atdheu është dhe. Kur ti shikon dike edhe ata të shikojnë ty* Valdrin Moorina

    Atdheu e nana nuk harrohen. TROPOJË

    Atdheu mbi të gjitha. VLORË

    Ai që lë arën e vetë, nget arën e huaj. KORÇË

    Balta më e ëmbël se mjalta. GJIROKASTËR

    Bijë vendi pikë argjendi. BERAT

    Bukë e hi në shtëpi. PËRMET

    Çdo hi në vatrën e tij. JUG

    Çdo komb t’i vërë vetes një vlere, atë i venë dhe të huajt. JUG

    Çdo zog kërkon folenë e tij. JUG

    Dardha bie nën dardhë. VLORË

    Derë e botës s’është strehë e kokës. JUG

    Duaje atdhenë si shqiponja folenë. JUG

    Duaj at e duaj nënë, por më shumë duaj atdhenë. KOR

    Dy duar për një kokë, koka për atdhenë. KOR

    Dheu zhuritet por bari mbin përsëri. JUG

    Qeni leh tek stani i tij. GJIROKASTER

    Fjala në vend të huej, bahet gur. VERI

    Guri i rëndë në vend të vet. PËRMET

    Gjeli në pleh të tij këndon më mirë. KORÇË

    Gjeli mbret mbi pleh të vet .JUG

    Gjuha dhe njerëzit janë tapia e vendit. JUG

    Gjuha bashkon kombin. JUG

    Gjuha ruhet atje ku shkruhet. KORÇË

    I ikuri dhe i vdekuri s’kanë hatër. JUG

    Kur të jesh në dhe të huaj, dita të bëhet një muaj. KOSOVË

    Kush ka vdekë për atdhe, nuk ka vdekë por ka le. SHKODËR

    Mace e botës vjen në shtëpi, për të përmbysur tenxheret. KORÇË

    Mbrohe atdhenë si shqiponja folenë. SHKODËR

    Një nënë nuk na ka bërë, po një vend kemi të tërë. BERAT

    Nji zogu që i prishet foleja hidhet degë më degë. MAT

    O shtëpi, o bukë e hi, nuk gjendet varri si ti. ÇAMËRI

    Qeni te shpia e vet gjithmonë asht trim. VERI

    Shqiponja fluturon në qiell, po folenë e bën në tokë. LABËRI

    Arnaut, he arnaut, në vend të bukës po blen barut. KOSOVË

    Besë e shqiptarit si purteka e arit. JUG

    Dy milion kur hanë bukë, dyqind milion kur bëjmë pushkë. JUG

    Gjakut të derdhur të shqiptarit i bie dielli e nuk e than, i bie shiu dhe nuk e lan. VERI

    Supet e maleve dhe supet e shqiptarit nuk janë kërrusur kurrë. JUG

    Shqipëria është e vogël, po shqiptarët janë shpirtmëdhenj. JUG

    Shqiptari kryet e pren dhe besën s’e then. KOSOVË

    Shqiptari kur jep fjalën, ther djalën. VLORË

    Shqiptari me armë e shokë, s’i lutet kurkujt mbi tokë. KOSOVË

    Shqiptari për mik asht tret e asht fik. KOSOVË

    Shqiptari s’ha pulë të ngordhur. JUG

    Shqiptari s’lë hak pa marrë e borxh pa larë. VLORË

    Shqiptari shqiptarit nuk ka k’i mburret për trimëri. SKRAPAR

    Shqiptarit e ne nga varri me i shku, me e pasë frikë. TIRANË

    Shqiptari vetin e jep e shokun s’e jep. KOSOVË

    Shqiptari vritet por pushkën nuk e hedh. JUG

    Shqiptari s’e han trupin me bukë. VLORË

    Toskë e gegë, pemë nga një degë. GJIROKASTËR

    Kush rren shtetin, rren vetin. TROPOJË

    Jeta gjithmon te jep nje mudesi te dyte ajo eshte e nesra.KOSOVË

    Shkolla e krijon përvojën, përvoja shkollën kurrë. Rr. Haradinaj/Prishtinë

    Dita me diell duket që në mëngjes. MYZEQE

    Djathin, mirë që e hëngri miu, po shëllirën kush e piu. ELBASAN

    Duhet ndarë kashta nga kokrrat. VLORË

    Dy shaka bëjnë një të vërtetë.

    Foli derës të dëgjojë dritarja. VLORË

    Foli plakës të dëgjojë nusja. JUG

    Fshati që duket s’do kallauz. KORÇË

    Gënjeshtra është një plagë, dhe në u shëroftë të le nishan. JUG

    Gënjeshtra nuk ka as dorë, as këmbë, as bisht, as rrënjë. BERAT

    Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht. KORÇË

    Gjuha e ka rrënjën në zemër. VERI

    Po nuk e njohe hidhërimin, nuk do të kuptosh dhe gëzimin. VERI

    Hileqari nuk të shef në sy, po shef në tokë. DIBËR

    Ka, që dhe gomarin mashkull e bëjnë me barrë. JUG

    Kritika është ilaç i hidhur, po ilaç ama. VLORË

    Kur dhelpra nuk arriti rrushtë, tha se janë të thartë. JUG

    Kur fjala del nga zemra, godet në zemër. BERAT

    Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer. VLORË

    Me pasë bishtin ta presin, me mos e pasë ta njesin. SHKODËR

    Më mirë me të hidhurat më përpara e të ëmbëlat pas. PATOS

    Mos e ban penin tra. DIBËR

    Me sa ka peshk pa halë, aq ka dhe të bukur pa fjalë. KRUJË

    Nuk do as mend as kalem, shif e shkruaj. ELBASAN

    Nuk i gjenden gjarpërit këmbët. JUG

    Nuk luan ferra kot. VLORË

    Nuk mbulohet dielli me shoshë. JUG

    Nuk qaj se s’dua burrën, po bëj zakone. VLORË

    Po të lavi, të levi dhe bishtin t’a krevi, hap sytë se të gënjevi. KORÇË

    Qeni tund bishtin për të mbajtur miqësinë. KORÇË

    Rena a nana e tana të këqijave. KAVAJË

    S’dalin dyzet ujqër nga një drizë. JUG

    S’i bën mjekra priftërinjtë. JUG

    Siç na dinë, qofshim, siç jemi, mos qofshim. KORÇË

    S’mbushet thesi me gënjeshtra. GJIROKASTËR

    Shakaja është gjysma e të vërtetës. JUG

    Ti kemi sahanët pa kapakë. JUG

    Ustai, ustanë e njef në zanat. GJIROKASTËR

    Atij i plasin sytë, e tjetri e pyet për vetullat. SARANDË

    Barku i gjerë, truri i ngushtë. ELBASAN

    Budallai shkon tek e ngasin. ELBASAN

    Burimi i mirë duket në thatësirë. KRUJË

    Ç’i do qeni brekët. KORÇË

    Ç’ke moj zemër që rënkon; koka bën, koka pëson. PËRMET

    Çobani i mirë e njeh bagëtinë me blegërimë. JUG

    Deshi të vej vetullat, nxorri sytë. JUG

    Deti ka ujë boll, po me u pi s’pihet. KOSOVË

    Edhe kau ka gjuhë të mëdha, por nuk flet dot. JUG

    E mirë edhe fuqia, por ca më mirë urtija. JUG

    Hesapi nuk bëhet pa hanxhinë. KORÇË

    Gjej vendin e bëj kuvendin. ELBASAN

    Gjuha dredhon se mendja e mëson. GJIROKASTËR

    Hekuri rrihet sa është i nxehtë. BERAT

    Humbi sëpatën, i rruat bishti. JUG

    Kali i mirë shton torbën e tij. JUG

    Kalit të mirë shtoi tagjinë. SHKODËR

    Koha vjen për atë që di ta presë. VLORË

    Ku qe, asgjëkundi, çfarë bëre, asgjë. JUG

    Kur del dielli, të gjithë e dinë nga bie lindja. JUG

    Kur gabon i mençuri çuditet budallai. MYZEQE

    Lepuri në mal, kusia në zjarr. JUG

    Mate punën jo me atë që mbjell, po me atë që korr. GJIROKASTËR

    Ma mirë të kesh mend se pare. KOSOVË

    Mendja është në majë të gjuhës. SHKODËR

    Mendja e lehtë rëndon të zonë. KRUJË

    Me një gur, ti vrave dy zogj. KUÇ-VLORË

    Më bli nji kalë e nji shalë o baba, se kam gjet një patkua. TIRANË

    Mos bëj petulla me ujë. DIBËR

    Mos e humb si Xhaferri simiten. ELBASAN

    Mos fol si e ëma e zeqos në majë të thanës. KORÇË

    Mos hidh të thatën mbi të njomë. VLORË

    Mos prish sixhaden të arnosh xhyben. LUNXHËRI

    Mos shit qen të blesh këlyshë. KORÇË

    Mos kërko gjilpërën në kasollen e kashtës. POGRADEC

    Mos u mbyt me një pikë ujë. PËRMET

    Ndoqe fillin gjete lëmshin. JUG

    Në luftë duhen shtatë hile një trimëri. SKRAPAR

    Nga dy të vështira, më e lehta, më e mira. JUG

    Nuk sheh syri po sheh mendja. JUG

    Nuk të ngroh zjarri i kashtës. SKRAPAR

    Nuk të thonë: “Qysh ke qenë, po qysh je”. VLORË

    O djalë në vend të huaj, si të bjerë daullja luaj. KURVELESH

    Oxhaku le të jetë i shtrembër, tymi të shkojë përpjetë. JUG

    Peshku në det, kusija në zjarr. JUG

    Për gjithë vend ka pleq me mend. VLORË

    Po të mos kishte budallenj, me kë do qeshnim. DARDHË

    Po pate dhen gjen edhe bari. LIBRAZHD

    Prishja e shtëpisë vjen nga mend. ELBASAN

    Kam inat po nuk kam takat. BERAT

    Sa të mbledhësh ti rrusht, tjetri ka ngrënë një kosh. KORÇË

    S’mbartet ujë me shportë. SHKODËR

    Si është vendi bëhet kuvendi. VERI

    S’jepet një pelë për një thelë. JUG

    S’ka varfëri i mençuri. JUG

    Shtatin pyll e mendjen fyll. SHIJAK

    Shumë lule dalin në prill, por pakë rrojnë. JUG

    Të bënin mizat mjaltë, do t’i kishim qypat plot. KORÇË

    Thesi i zbrazët s’qëndron në këmbë. KRUJË

    U habit pas lëngut, harroi thelat. JUG

    Vajtëm për lesh e dualëm të qethur. KORÇË

    Vetëm budallai është i kënaqur gjithmonë nga vetja. JUG

    Vëthët i nxorra po vërët i kam. JUG

    Ai që lakmon më shumë, është gjithmonë i varfër. JUG

    Ç’bëhet rrallë, bëhet për mall. JUG

    Më mirë një bole sot se dy bole nesër. KAVAJË

    Ai që do të zihet, zihet edhe me macen. DARDHË

    Duro sa mund, gëzohu pa fund. VERI

    Dhe durimi ka kufi. JUG

    Dhisë kur i hanë brirët, gjen shoqe ti përpjekë. DEVOLL

    Edhe guri pëlcet kur nxehet. KRUJË

    E mjel sa e mjel lopën pastaj i bie me këmbë dhe e derdh. KORÇË

    Fjal e ëmbël thyhen të fortin. SHKODËR

    Fjala e mirë në ditë të keqe. KRUJË

    Dhembi kafshon shpesh gjuhën, megjithatë ata mbeten miq. JUG

    Gurit të rrokullisur dhe të dehurit mos i del përpara as mbrapa.LUNXHERI

    Hiq inatin gjej rehatin. KRUJË

    I buti thyen të fortin. SHKODËR

    Kur piqen dy vezë, njëra do thyhet. VLORË

    Kush nuk e urdhëron dot vehten, pajtohet kollaj me të keqen. VLORË

    Kush e qit koburen, se fut pa zbrazur. VLORË

    Lumi i thellë, nuk rrëmben. JUG

    Me gojë i afron, me gojë i largon shokët. KOSOVË

    Me njoftë veten asht urti, me qeverisë veten, është trimni. MILOT

    Mëngjesi është më i mençëm se nata. TIRANË

    Mos i fryj zjarrit se të djeg. JUG

    Mos merr si pushka e jevgut. TIRANË

    Mos nxirr vrerë prej goje të hidhërohesh, po nxirr sheqer të ëmbëlsohesh. PËRMET

    Nga mërzitja e minjve, i vuri zjarrë mullirit. JUG

    Nuk thyen dhëmbë fjala e mbarë. JUG

    Për inat të sime vjerre, vete fle me mullixhinë. PËRMET

    Për pleshtin djeg jorganin. JUG

    Rrugë e gjatë pret shkurtër. MYZEQE

    Sa ti trazosh urët aq më shumë ndizen. JUG

    Sherri do nge, davaja do para. SKRAPAR

    Shkallët ngjiten shkallë-shkallë. JUG

    Ti prite të paktën, prite dhe të shumtën. SKRAPAR

    Trim i mirë quhet ai që përcjell zemërimin. KRUJË

    Uthulla e fortë plas gurin. TIRANË

    Hajde baba të dëftej arrat e malit; Hajde gjyshe të të kallzoj ato të gjyshit. ELBASAN

    As topi i Ali Pashës s’e tund. ELBASAN

    Atij që nuk e do, i thuaji: “Të hyftë vetja në qejf”. SHKODËR

    Avash Beg se ka hendek. BERAT

    Ay që ecën me krye përpjetë, bie në gropë. JUG

    Baste e budalla, motër e vëlla. JUG

    Breshëri e rreh, e dhija bishtin përpjetë. GJIROKASTËR

    Daullja bie për ata që kanë veshë. PËRMET

    Del çiraku më i mirë se ustai. JUG

    Dy gjela në një vikt, s’këndojnë. JUG

    Dhi e krimbur, bishtin përpjetë. BERAT

    Edhe vali je, shiko ku ishe dje. LUKOVË

    Ena bosh zhurmon më tepër. KRUJË

    Është nga ai gur që thyen çekan. JUG

    Fjala pa punë, si peshku pa lumë. GJIROKASTËR

    Fjalë pak e punë shumë. LIBRAZHD

    Fol me ty, fol me murin. KAVAJË

    Gjëmon voza që nuk ka verë. JUG

    Gjithkush leu, mentë e veta pëlqeu. ELBASAN

    Hiqu det se do shkojë lumi. JUG

    I gjen mushka drutë. JUG

    I mbushet mendja, atij që ka mend. SKRAPAR

    Jashtë valles dinë të gjithë të kërcejnë. SKRAPAR

    Kalliri me bukë, s’e ngren kryet përpjetë. JUG

    Këlyshi sado të lehë nuk të kafshon. KORÇË

    Kollaj të thuash vreshtë, po duhet rrushi. DUKAT

    Kur ngjite përpjetë, shiko dhe tatëpjetë. JUG

    Kur u ba horri pashë, vrau t’anë. KAVAJË

    Kush ka matur veten, ka matur gjithë botën. JUG

    Kush s’kupton, i japin të kuptojë. JUG

    Lumi i thellë, s’ka ushëtimë. JUG

    Marrija ma e madhe asht me kujtue vedin të mençëm. SHKODËR

    Mendjemadhi niset me kalë, kthehet me këmbë. KORÇË

    Më parë mëso veten, pastaj të tjerët. JUG

    Mos i zbulo petët byrekut, se i dalin lakrat. BERAT

    Mos mëso ustanë, po merri zananë. PËRMET

    Mos u kapardis si gjeli në plehra. SHIJAK

    Mos u mat me hijen e me njerëzit. JUG

    Mos u mat me hijen e pasdrekes. VLORË

    Në portën e të shurdhit mos trokit. KORÇË

    Nga ferra e vogël del lepuri i madh. JUG

    Nuk mësohet plaku si do krehur mjekra. JUG

    Njeriu sido që të bëjë, nuk e kapërcen dot hijen e tij. KORÇË

    Pas lufte të gjithë bëhen trima. TIRANË

    Pula bën venë e kakaris sa zgjuan mëhallë, pela bën mushkën dhe nuk ndihet fare. VLORË

    Pyetën mushkën, cilin ka baba; “kam dajo kalën” – tha. JUG

    S’e lenë hunda me pa larg. KRUJË

    S’ka lezet në kokën e zgjebur, shamia e mëndafshtë. KORÇË

    S’ka të shurdhët, më të shurdhët nga njeriu që s’don dije. JUG

    Sorra e mbante veten për pallua, po kur pa këmbët e saj qau. VLORË

    S’tunden malet me përralla. JUG

    Teneqe e prishur, ka zë të gërvishur. VLORË

    Ti mbaje veten ulët, pa të ngrenë të tjerët. LABËRI

    Ti qesh me të tjera, po bota qesh me ty. KURVELESH

    Trimërinë pas luftës e urtësinë pas kuvendit s’e ha as qeni. SKRAPAR

    Trimi që lëvdohet, nuk të vret. KOSOVË

    U bë dhija me tremb ujkun. VLORË

    U bo veja me mësue pulën. KAVAJË

    U hap dheu, doli një plesht. JUG

    U mbars mali, polli një mi. JUG

    Unë vij nga më rrahën, ti më tregon shkopinjtë. VLORË

    U rrit kungulli dhe mori dhenë. SKRAPAR

    Zuri qeni një lepur, nuk quhet zagar. JUG

    Ai që e ka provue din edhe me të mësue. KOSOVË

    Bëne vath e ve në vesh. SHKODËR

    Bëj si të thotë më i madhi. JUG

    Bleta din si bëhet mjaltët. JUG

    S’di gomari të haj tagji. PËRMET

    Dami të bëhet mësim. DIBËR

    Kush s’pyet mbetet budalla. JUG

    Kush u dogj nga qulli, i fryn edhe kosit. JUG

    Njeriu pa shkollë, asht si pemë e egër. VERI

    Atë që merr me një dorë, kthehe me të dyja. VLORË

    Ban mirë e harro, ban lig e kujto. VERI

    Bëj nder e gjej qeder. MYZEQE

    Edhe ëngjëlli, edhe djalli, janë brenda tek i gjalli. KRUJË

    Edhe kopësht i mbret të jetë, një gjemb brenda do e ket. JUG

    E keqja nuk harrohet, e mira po. KOSOVË

    E mira dhe e keqja nuk kanë fund. JUG

    E mira nuk ka tavan, e liga s’ka taban. KOSOVË

    Ha njëzet e nëntë kafshita me gjellë, s’thua gjë, të tridhjetën thatë dhe bën kiametin. BERAT

    I ligu kur të hipën mbi shpinë, nuk din me zbritë kurrë. TROPOJË

    I ligu të puth e të kafshon. JUG*I ligu ngatërron dhe yjet në qiell. JUG

    I mirë sa më s’ka, kur fle nuk ha. JUG

    Jo i mirë sa të të lëpijnë, jo i keq sa të të pështyjnë. JUG

    Kur pi ujë, kujto burimin. VLORË

    Kur s’më bën nder, mos më bëj qeder. BERAT

    Malli i keq shifet në bojë, dhe njeriu i keq shifet në sy. SHKODËR

    Për çdo punë që bënë, mejto se ke edhe vdekje. SKRAPAR

    Pyka e vet e shkyn lisin. KOSOVË

    Pyll pa derra s’ka. ELBASAN

    Qen i bardhë, qen i zi, qen i kuq, qen murrash, qen balash, qen është … JUG

    Qeni kur kërkon të hajë të zonë, vritet. JUG

    Qepa, qoftë e re, qoftë e vjetër, po era qepë vjen. JUG

    Qeni edhe me sapun të lahet, era qen do të vijë. VLORË

    Rrit këlyshët të të hanë kokën. DEVOLL

    Rrufeja nuk bie në hale. TIRANË

    Sëpatës bish mos iu ban. DIBËR

    Ska din zemra, atje shkon mendja. SHKODËR

    Të mirën në e hedh prapa, e gjen përpara. SULOVË

    Ai që e ka trupin e drejtë, nuk ka frikë se i del hija e shtrembër. JUG

    Ai që e ka mizën në kapuç, e ka vjedh bletën. KOSOVË

    Bëni si them unë, e mos bëni si bëj unë. KORÇË

    Bie molla që ka krimbin. JUG

    Buçja po nuk luajti bishtin, nuk i ngjiten qentë prapa. ELBASAN

    Çika pa nder, si lulja pa erë. KOSOVË

    E drejta pa forcë, s’të pi ujë. JUG

    E zuri krimbi peshkun, nuk e zuri grepi. JUG

    Fajat janë që pjellin ligjin. JUG

    Faji është jetim, s’i ka dalë zot njeri. ELBASAN

    Fajin e ka gomari, nuk e ka samari. JUG

    Fjala e drejtë është e shkurtër, fjala e shtrembër është e gjatë. TETOVË

    Gabimi falet njëherë, e jo përherë. KOSOVË

    Gjithkush ka dy kandarë, një për vete, një për të tjerët. JUG

    Hatëri të lë pa brekë. BERAT

    Hesapi i qëruar, të nxjerr të nderuar. JUG

    Ka të mençur për të marrë. MALLAKASTËR

    Koka e falur s’pritet. JUG

    Kur falet e liga, dënohet e mira. JUG

    Kur ke të drejtë, lëviz dhe malet. JUG

    Kur qeth, bën qime, kur ha, bën thërrime. DEVOLL

    Kur të gjen një vdekje, të ngushëllojnë; po kur të gjen turpi, ç’të thonë? KORÇË

    Kusari para se të vjedh, bën hazër vendin. KURVELESH

    Kush ha bukë, bën thërrime. JUG

    Kush ka ngrënë mjaltin, ka mizën pas veshit. ELBASAN

    Kyçi vihet për të ndershmin, pa rezili shpon murin. JUG

    Malin lëvroje për lisin, fushën për misrin. GJIROKASTËR

    Më parë vra ujkonjën: pastaj mbyt këlyshët. JUG

    Mos pyet si vdiq, po pyet si rrojti. JUG

    Nderi vjen e ikën, por turpi vjen e nuk ikën. VLORË

    Në të humbi unaza, gishti ta ka fajin. KORÇË

    Ngarkoje tjetrin aq sa mban. GRAMSH

    Nuk është e drejtë me u ba dikujt nanë e dikujt njerkë. TETOVË

    S’hahet në vend të djathit. KORÇË

    S’hahen bashkë turp e bukë. JUG

    Zoti vonon, po nuk harron. PËRMET

    Vritet faji e jo njeriu. VLORË

    Ariu s’i arrinte dot goricat e thoshte: “Qenkan të pa pjekura”. BERAT

    Atij i thonë: “Ja ujku”, ay thotë: “Ku është gjurma”. JUG

    Ay që të do, të qorton, ay që nuk të do, të lëvdon. BERAT

    Ç’bluan mendja, zbulon pija. BERAT

    Ç’ka barku, nxjerr bardhaku. JUG

    Difton fëmija, ç’ka shtëpia. VERI

    Dinaku hyn në pus e del pa lagur. TIRANË

    Dinaku të çon në dyzet çezma e s’të jep ujë. PËRMET

    Ai që ndërton me djersë, mbron me gjak. BERAT

    Ai që bahet i butë si dele e hanë ujqtë. KOSOVË

    As veshi të mos mbajë plur, as këmba të mos durojë gjemb. JUG

    Bilbili te kafazi s’këndon nga qejfi, po nga marazi. SHKODËR

    Breshka po ferrën don. KAVAJË

    Buka e botës s’të ngop. KORÇË

    Buka e botës, laku i kokës. SARANDË

    Burri nuk shtrihet as për së vdekmi. MIRDITË

    Çdo mal e din barrën e vet. PRIZREN

    Çdo njeri është mbret në shtëpinë e tij. JUG

    Çdo shpresë fluturon me krahët e saj. JUG

    Ç’hall ke, vështroje. VERI

    Dasëm pa mish nuk ka. KORÇË

    Dasma do mish, lufta do gjak. ELBASAN

    Dele e butë në qafë të ujkut. JUG

    Dora e huj të krun, po jo ku të kruhet. KOSOVË

    Ec me këmbë tueja e jo me mend e huaja. SHKODËR

    E di gjalmi ç’ka torba. PËRMET

    E di vetë gomari ku i vret samari. JUG

    Gunë e huaj s’të mban ngrohtë. KOLONJË

    Gjithkush teshat i lan në shtëpinë e vet. VERI

    Hallet e mia i di trari im. ELBASAN

    Hall me qè e hall me buaj, po më keq me qè të huaj. MYZEQE

    I zoti ia sheh plagën kalit, nën samar, se qiraxhiu, ngrihet e shkon. KORÇË

    Jeton bleta majë malit, jeton dhe miza nën bisht të kalit. KORÇË

    Kali i botës s’të nxjerr jashtë portës. SARANDË

    Kafshata e huaj të mbet në fyt. SHKODËR

    Këmba e di se ku e vret këpuca. LUKOVË- SARANDË

    Kur se mbajnë njëzet e katër tuejt, nuk e mbajnë as katërdhetë e tetë të huejt. SHKODËR

    Kur m’i punonin arat, u liga dhe u thava, kur i punova vet, u maha dhe u ringjalla JUG

    Kur s’ka trimni, s’ka liri. KOSOVË

    Kush mba vesh botën, prish kokën. GJIROKASTËR

    Kush merr mendjen e botës, i sjell dëm kokës PËRMET

    Kush s’lufton për liri, robërinë e ka në shpi. KOSOVË

    Kush unj qafën i bie zverkut. JUG

    Ku të ha, kruaje. GJIROKASTËR

    Leku i huj, peshon rëndë në xhep. PUKË

    Liria fitohet e nuk dhurohet. JUG

    Liria fitohet vetëm me gjak. KOSOVË

    Liria i ka rrënjët në gjak. JUG

    Liria nuk blehet me para e me tokë, po fitohet me gjak e me kokë. KOSOVË

    Liria vjen kur s’i duhesh vdekjes. BERAT

    Më mirë një ditë në liri, se njëqind vjet në robni. KRUJË

    Më mirë i lig e i lirë, sesa shëndoshë e me zinxhirë. KRUJË

    Më mirë nën hijes ne ferres sime, sesa nën hijen e fikut tonë. KOSOVË

    Më mirë një ditë gjel, sesa tre ditë pulë. ELBASAN

    Më mirë Sokol një herë, se sorrë gjithherë. SHKODËR

    Mashë e tjetrit mos u bëj. JUG

    Me dorën e tjetrit, mos vrafsh as gjarprin. SHIJAK

    Me duart e mija rrafa kokën time. MYZEQE

    Më e urtë se delja nuk ka, por edhe asaj i ngjiten ferrat pas. BERAT

    Më mirë gomar, po tëndin, se kalë, po të botës. LUKOVË

    Më mirë nën dhè i mbuluar, se mbi dhè i gjynjëzuar. SKRAPAR

    Më mirë të vdesësh duke luftuar, sesa të rrosh i gjynjëzuar. SKRAPAR

    Më mirë të vdesësh në këmbë, sesa të jetosh në gjunjë BERAT

    Më mirë zog e në liri, sesa bilbil e në kulvi. KURVELESH

    Mikun nderoje dhe vëre në qoshe, po ozt shtëpie të jesh vetë. JUG

    Mish të ngordhur edhe egërsira nuk ha. SKRAPAR

    Mjer ai që pret nga tjetri! JUG

    Mjer puna ime, qe se bani dora ime. KAVAJË

    Mos shko maz pas pele. KOSOVË

    Mos shko pas qerres së tjetrit. SKRAPAR

    Mos u ban mjaltë, se të han mizat. SHKODËR

    Nën hije as bari nuk ngren krye. JUG

    Nuk rron peshku pa ujë. KOSOVË

    Një gjë që të merr dora, mos prit të ta japin. JUG

    Një punë që s’e bën vetë, mos kërko të gjesh të metë. TIRANË

    Për çdo punë, puth dorën tënde. ELBASAN

    Po nuk nderove veten, s’të nderon njeri. VLORË

    Pyet shtatë a tetë, e bëj si di vetë. VLORË

    Qafa e unjur, koka e prerë. LUKOVË

    Qëndro shtyllë e mos u bëj urë. KRUJË

    Rrushi varet në degët e vet. LUSHNJE

    S’bëhet dasma pa thyer kupa. ARBËRESHËT E ITALISË

    Gjithsecili në punën e tij është zot. JUG

    S’mbahet shpirti me falimnders. VERI

    Syri i të zotit plehron arën. JUG

    Shqiponja nuk gjuan miza. KRUJË

    Trimëria dhe liria janë si nanë e bijë. KRUJË

    Gjenerata e re shkruan shqip si me tastierë të prishur. Rr.Haradinaj/Prishtinë

    Ai që përton sot, pendohet mot. VLORË

    Bujku i mirë, ia merr me zorr bukën tokës. TROPOJË

    Burri në shtëpi, si dreqi në xhami. ELBASAN

    Çelësi që punon, nuk ndryshket. MALLAKASTËR

    Dembeli është nëna e të gjithë veseve. VERI

    Dera e përtimit, caku i mjerimit. LIBRAZHD

    Dita pa punë nata pa gjumë. JUG

    Dora me baltë buka me mjaltë. KOSOVË

    Dora e larë, zorrë e tharë. JUG

    Edhe ujët po të rrijë në një vend qelbet. JUG

    Gruaja që nuk do të gatuajë, shosh gjithë ditën. SKRAPAR

    Gjykon puna, s’gjykon guna. LIBRAZHD

    Hekuri sa punohet, aq zbukurohet. VLORË

    I mjeri ai që s’mendn për pleqëri. SHKODËR

    Kaun që nuk vete në arë e pret sëpata. KURVELESH

    Kazma në dorë, buka në gojë; kazma ne katua, trasta del për miell hua. SKRAPAR

    Kush ka turp, vdes për bukë. JUG

    Kush mori udhë, dhe do të lodhet. GJIROKASTËR

    Kushtrimi del për të ligshtin, pse trimi kujtohet vet. SHKODËR

    Lima dalëngadalë bëri tranë gjilpërë. JUG

    Malet tunden, po nuk bien. JUG

    Me fal gjakun është burrni. KOSOVË

    Mos kij turp nga kush s’ka turp. JUG

    Mos prit të të kërkojë e mira, po kërkoje. VLORË

    Mushka do dru, e demi kular. SARANDË

    Mos u fshi si miu prapa poçes. SKRAPAR

    Në kudhrën e nxehtë, s’rrihet me çekan druri. JUG

    Njeriut iu bëj njeri, qenit bëniu qen. JUG

    Po kërciti dhëmbët qeni i qëndro me shkop në dorë. JUG

    Po nuk qau fëmija, nuk i jep nëna sisë. JUG

    Po nise një udhë, do kaptosh dhe sheshe, dhe male, dhe gurë. DEVOLL

    Po nuk u turbullua, nuk kthjellohet. PËRMET

    Kënga për darkë, brenga për drekë. JUG

    Ku ka bletë, ka dhe mjaltë. PËRMET

    Ku ka zemër ka dhe krahë. JUG

    Kullote dhinë të të mbushë kusinë. GJIROKASTËR

    Kur s’ke mbjellë, s’ke çfarë korr. JUG

    Kur s’ke punë luaj derën. PËRMET

    Kush fërkon pulën, ha edhe vezën. KORÇË

    Kush fle ngorhtë ka edhe ftohtë. ARBËRESHËT

    Kush i kullot deshët, ai qeth dhe leshët. PËRMET

    Kush nuk di ç’është lodhja, ai nuk di ç’është çlodhja. BERAT

    Kush përton vdes urije. BERAT

    Kush rri në pemë, ha edhe kokrrat. KORÇË

    Kush s’punon, dheut i rëndon. JUG

    Kush zë brumë do të gatuajë. JUG

    Me mirë “punë e mbarë”, se “mirë se të gjej”. SHKODËR

    Mbill me një dorë, korr me të dyja. JUG

    Me lopatë ari dhe shat argjendi tunden e lëkunden edhe malet nga vendi. SARANDË

    Mirë se të gjej, o hija e madhe!- mirë se vjen o dembel hamë- A kamë leje të rri pak? Po pate me hangër rri sa të duash. TIRANË

    Mos rri si nusja në dasëm. JUG

    Moti ndihmon atëqë punon. BERAT

    Nga puna po nuk rrodhi, domosdo do pikojë. VLORË

    Nuk mund të dalë punë e madhe nga ai që nuk do të voglën. BERAT

    Një ujë që nuk ecën s’pihet. ELBASAN

    Paraja nuk i zgjedh njerëzit. VLORË

    Po shkove me të kërciturit gishtërinjtë sot, mos u anko nga të kërciturit e zorrëve nesër. VLORË

    Pula që këndon në mbrëmje nuk bën vezë në mëngjes. JUG

    Puna e rinisë, jorgan i pleqërisë. TIRANË

    Qan ara se nuk i vjen fara. SARANDË

    Ruaj dhinë të pish qumështin. SARANDË

    Sa më shpejt kositet livadhi; aq më shpejt lind bari. TROPOJË

    S’bëhet vreshti me urata, po me shata e lopata. JUG

    S’gjuhet me zagar lidhur. BERAT

    Nuk zihet pleshti me dorashka. KORÇË

    Shpjere gojën te buka e jo bukën te goja. JUG

    Trupi shëndoshet me të punuar, mendja ndërtohet me të mësuar. JUG

    Ujku e ka qafën e trashë, se ka kambët e shpejta. KRUJË

    Vure vezën more pulën. KRUJË

    Punën e sotme mos e lër për nesër.JUG

    Mali digjet,plaka krehet. SHKUP

    Mos hyn ne mal pa sepat. SHKUP-AGON

    As copën e madhe mos e ha pa u menduar. KRUJË

    Ç’del nga goja, hyn në vesh e del për hunde. JUG

    Dardha dhe sëpata e kanë bishtin mbrapa. SARANDË

    Dijet e mëdha janë në fjalë të shkurtra. SHKODËR

    Dy kunguj nën një sqetull s’mbahen. PËRMET

    Dy vesh dhe një gjuhë, fol pak e dëgjo shumë. JUG

    Dhjetë herë mat, një herë pre. KOSOVË

    Fjala dhe plumbi kur dalin s’kthehen më. GUCI

    Gazi i madh, kthehet në helm. KORÇË

    Gjuha flet e fshihet, shpina pret e rrihet. KOSOVË

    Gjella me kripë e kripa me karar. PËRMET

    Gjuha eshtra s’ka, eshtra thyen. KURVELESH

    Gjuha të lidh, gjuha të zgjidh. VLORË

    Ha të rrosh, jo rro të hash. JUG

    Janë të urtë të marrët sa pa thënë fjalët. JUG

    Kashata e madhe të ngec në fyt. JUG

    Këmba e madhe të shqyen këpucën. BERAT

    Kur të hedhësh gurin, mate gjer ku arrin. JUG

    Kur flet shkopi të vret. VLORË

    Kur han bukë misri, kujto bukë thekri. JUG

    Kur s’di not mos u fut në ujë. KORÇË

    Kush ha shumë i del për hunde. PËRMET

    Kush shef ma sëpari barkun, asht i mangët nga trutë. KAVAJË

    Lakmia, lakfyt. PUKË

    Lisi nuk pritet me nji të rame. FERIZAJ

    Lulja e këputun nuk mbin ma. KRUJË

    Më mirë një pulë nesër, se nji vezë sot. DIBËR

    Mos dalë goja para mendjes. BERAT

    Mos i bjer të mirës me shkelm. DIBËR

    Mos i hyr valles, kur nuk di ta hedhësh. MYZEQE

    Mos kërko vezë të pjekura në hell. SKRAPAR

    Ngopet deti me lumenj? DEVOLL

    Nuk mba ujë orizi. JUG

    Një fjalë që e dinë dy veta, e dinë gjithë bota. ELBASAN

    Pi rakinë e jo mendjen. JUG

    Po fole shumë, sikur xhevahire të thuash, kakërdhi bëhen. KORÇË

    Po t’i marrësh lopës tërë qumështin, ngordh viçi. JUG

    Qefi prish qefin. JUG

    Tamahu të shpie në gjynah. JUG

    Të falurit e shumtë i vjen rëndë dhe perëndisë. KORÇË

    Ujët e turbullt mbysin burrin, fjalët e shumta përziejnë katundin. JUG

    Ujku kur ndien erën e dhenëve, harron që ata kanë barinë prapa. JUG

    U mbush kupa do të derdhet. KRUJË

    Unë i ha kumbullat, atij i mpihen dhëmbët. VLORË

    Unë baj barrën, ti djersin. VERI

    Vera sa ma e ëmbël të jetë, ma fort të zenë. SHKODËR

    Vreshtë shumë mos ven, shpi shumë mos ban, miq shumë mios xen. SHKODËR

    Nata s’ka shahit. SHKODËR

    As para pushkës, as prapa mushkës. JUG

    Atje ku fle ujët, atje është më thellë. KORÇË

    Barka mbytet edhe për një lëkurë lepuri. SHKODËR

    Bisha tërbohet keq, kur sheh se po i vjen fundi. JUG

    Bie një gurë e shkoqet një mur. VLORË

    Buka që thyet s’ngjitet më. JUG

    Çdo gjë forcohet, në themel. BERAT

    Ç’ka humbe mos e kërko, ç’ke në dorë mos e lësho. KRUJË

    Çohet një i marrë e qet një gur në ujë, çohen njëzet të urtë e s’mund ta nxjerrin. SHKODËR

    Dimrit iu bëj hazër që në behar, e beharit që në dimër. JUG

    Dita ka sy, nata ka veshë. JUG

    Duhet me i fry lugës para se me të djeg. KRUJË

    Dha pesë e hyri në valle, jep dhjetë e s’del dot. BERAT

    E dardhë është dhe bora, po të thanë duart. JUG

    Edhe pas luftës armët duhet me i mbajtë. KOSOVË

    E ke zogun në dorë, mbaje. KORÇË

    Fusha ka sy, mali ka veshë. KRUJË

    Gishtërinjtë i fut në mjaltë e i lëpin, po nuk i kafshon dot se të dhembin. DARDHË

    I marri ç’flet nuk din, i urti ç’din nuk flet. VERI

    I zoti duhet të ruajë arën e vet. ELBASAN

    Jo si cjapi te kasapi. KORÇË

    Kali nuk mbahet për bishti, po prej freri. TROPOJË

    Ka thënë Nastradini, edhe në diell merr ombrellë. SHKODËR

    Kur s’ke mace, bëjnë minjtë dasmë. ELBASAN

    Kij frikë nga një njeri që frikën ta ka. KRUJË

    Kujto qenë e bëj gati shkopin. KORÇË

    Kur shkon për udhë merr shkop dhe gurë. PËRMET

    Kur t’i hypësh kalit, shifi patkonjtë. ELBASAN

    Kush vret nuk flet. SKRAPAR

    Me zjarrin dhe ujin nuk bëhet shaka. VLORË

    Mos luaj me gurë po e pate shtëpinë me xhama. SULOVË

    Mos shkel në dërrasë të kalbur. KAVAJË

    Mos shko si breshka te nallbani. KORÇË

    Mos shko si cjapi te kasapi. SHQIPËRI E MESME

    Mos u zër për degësh, po për rrënjësh. JUG

    Nata është me barrë, s’dihet ç’pjell. KORÇË

    Nga një vërë e vogël, rrjedh e gjithë fuçia. LABËRI

    Nji shkëndi ndez nji mal. KORÇË

    Për një dorë kashtë e vret samari mushkën. JUG

    Për një pe, për një gjilpërë, vate dëm një punë e tërë. JUG

    Ruaju të të ruajë perëndia. JUG

    Ruhu nga thëngjilli i mbuluar. JUG

    Së ligës ruaju, e mira të ndjek vetë nga pas. SKRAPAR

    S’lidhet kali me pè. LUKOVË

    Shkon një herë, bëhen gjurma; dy tri herë bëhet udhë. KORÇË

    Ujku mjergull kërkon. JUG

    Zë goje qenin, bëj hazër shkopin. GJIROKASTËR

    Shtëpija pa fëmijë, si nata pa yje. SARANDË

    Ma i keqi vëlla të merr hakën. KOSOVË

    Motra jemi, shoqe s’jemi. JUG

    Ndarja është më e mira e të ligave. SKRAPAR

    Krushka për dhëndrin gjen peshk majë malit. SHKODËR

    Gjumi natës i randë i bën keq ditës. SHKODËR

    Gjumi në dëborë është shkesi i vdekjes. JUG

    Mos pyet sa vjeç je, po ç’shëndet ke. TIRANË

    Nuk mbushet pusi me pështyma. GRAMSH

    As këmishës së shtatit s’është për t’i besu. KAVAJË

    Besove, bëre mirë, s’besove, ca më mirë. JUG

    Ç’ka shtëpia të mos marrë vesh fqinjëria. SKRAPAR

    Do të ruash sekretin nga armiku, mos ia thuaj as mikut. BERAT

    Esapi i shtëpisë nuk del në pazar. KORÇË

    E thëna dhe e bëra janë larg. DIBËR

    I marri premton dhe budallai shpreson. JUG

    Kur qesh djalli e ka punën keq. VLORË

    Mba murin mos bie. SHQIPËRI E MESME

    Me thënë e me të bërë shkon në mes një lum i tërë. JUG

    Më gënjeve një herë, harram e paç, më gënjeve të dytën hallall. JUG

    Mos u bëj thes i çpuar. SKRAPAR

    Mos dëgjo ç’thotë ai për vete, por dëgjo ç’thonë bota për të. SKRAPAR

    Ma kanë sharë pelën se kanë sy ta blenë. JUG

    Në më rrefsh së pari të vraftë Zoti, në më rrefsh së dyti, të ndihmoftë Zoti. JUG

    Kur të thonë ngordhi ujku, atëherë ruaj gomarë. JUG

    Mos i jep shkopin harbutit, se të vret me shkopin tënd. MYZEQE

    Nuk është ar gjithë që ndrit. VERI

    Nuk i varen ujkut mëlçitë në qafë. KORÇË

    Kur merr dërrasa të plasur, çahet e tëra. SKRAPAR

    Kur je veti i dytë, të ngoh dhe fryma e shokut. BERAT

    Lulja e këputur nuk lëshon më. MYZEQE

    Me mikun ha e pi, të dhënë e të marrë mos ki. JUG

    Mendja me mendjen, pjellin mëndje. JUG

    Me një ka nuk bëhen pendë. JUG

    Me nji tra nuk mban shtëpia. JUG

    Mëson nga armiku më shumë se nga miku. JUG

    Miku i mirë të nderon shtëpinë, miku i vjetër nuk hidhet poshtë. JUG

    Miku është mik deri sa nuk përzihet në hallet e shtëpisë. VERI

    Miku harrohet po të largohet. PËRMET

    Miku i mirë vjen nga porta. BERAT

    Nuk bëhet stani me dhi të egra. VLORË

    Njeriu ka nevojë më tepër për dashuri, se për lavdi. JUG

    Njeriu pa shokë, si muri pa tokë. JUG

    Miku i mikut tim, është edhe miku im. VLORË

    Një krah s’mban kala. GJIROKASTËR

    Një zog që ndahet nga klloçka, e ha shqipja. SKRAPAR

    Pa djalë e pa gocë rrova, pa shok nuk rrova. KRUJË

    Për një shamatë, lypen dy veta. SARANDË

    Punën nuk e bën një gisht, po e bën grushti. TROPOJË

    Qentë le të lehin, karvanet të shkojnë përpara. JUG

    Ruajmë nga miku, se nga armiku ruhem vetë. VLORË

    S’bëhet lëmi me një kalli. JUG

    S’bëhet stani me lepura. MYZEQE

    S’mblidhen lepujt në vath. JUG

    S’mbushet thesi me një kokërr. LUKOVË

    Syri është më i mprehtë se kordha. JUG

    Shejtani kur nuk ka punë rreh të birin. JUG

    Shokë bashkë, e bukë veç. JUG

    Trimi i mirë me shokë shumë. JUG

    Shoku sa duhet, aq qortohet. KOSOVË

    Shtëpinë e mbajnë të gjitha shtyllat. BERAT

    Tek nusja hanë e pinë, te dhëndrri gja nuk dinë. VERI

    Të më mbrosh atje ku s’jam, se ku jam mbrohem vetë. LIBRAZHD

    Uji fle, hasmi s’fle. LIBRAZHD

    Ankohet kalorësi se po i varen këmbët. VERI

    As nuk kam, as më mbarohen. KAVAJË

    Bjer, o zot, mikun; të haj dhe i zoti i shtëpisë. LABËRI

    Bota të jep aq sa t’i kesh dhënë asaj. JUG

    Bukë e kripë e zemër. KAVAJË

    Çilet dera, rritet ndera. VERI

    Dora lanë dorën, të dyja lajnë faqet. ELBASAN

    Edhe pula jote në kopshtin e botës të duket e majmë. KOLONJË

    Fshati digjet, plaka krihet. JUG

    Fukara jam, po shpirtin nuk e kam fukara. VERI

    I mirë për shokë, e i lig për vete. JUG

    Bukën tënde ha, hall të botës qa. LUNXHËRI

    Çezma i lan të gjithë, veten nuk e lan. DELVINË

    I fundit ja do qaj, ja do qeshë. LABËRI

    I qan hallin kalorësit. DURRËS

    I zoti i shtëpisë, rri në fund të urave të zjarrit. POGRADEC

    Jo gjithmonë “mirë se të gjeta” po edhe “mirë se erdhe”. ELBASAN

    Kafeja është e zezë, po të zbardh faqen. JUG

    Nga fryn era kthen gëzofin. DIBËR

    Kam qeshur të tjerë, më mbiu në derë. KORÇË

    Keq më vjen, po dëm s’më bëhet. SKRAPAR

    Ku s’të thërresin, mos shko; ku s’të pyesin, mos kuvendo. ELBASAN

    Këpucari i ka këpucët e grisura. JUG

    Kërkon të zërë gjarpërin me dorë të botës. JUG

    Kopraci s’të jep të zezën e ullirit. JUG

    Ku bien daullet të çojnë këmbët vetë. SKRAPAR

    Ku rënça mos u vrafsha. VLORË

    Kur të kem me thasë, të të jap një trastë. SHIJAK

    Kur të vjen nevojtari në derë, po s’pate gjë, jep një gotë ujë. SKRAPAR

    Kush ha vetëm, vdes dhe vetëm. JUG

    Kush shkon pa thirrë, kthen pa u përcjellë. SHKODËR

    Kush vete i paftuar, e gjen sofrën pa shtruar. ARBËRESHËT

    Kush vjen rrallë, ha bakllavanë, kush vjen shpesh ha përsheshë. KRUJË

    Le gomari që na ngordhi, po s’na lënë as mizat rehat. KORÇË

    Lype se s’ta jep, merre se nuk thotë gjë. KAVAJË

    Mali me mal s’piqen, po njeriu do piqet. JUG

    Me çfarë syri do më shofësh, me atë do të shof. ELBASAN

    Merr belanë e botës e vë në krye të votrës. ELBASAN

    Miku i afërt nuk ka nder, se vjen përherë. MYZEQE

    Miku i thirrur, duhet përcjellun. MIRDITË

    Miku nuk vjen për thelë e lëng, po për fjalë e për kuvënd. KRUJË

    Mikut i lëshohet vendi dhe i dëgjohet kuvendi. KRUJË

    Mirmëngjes, me interes. FIER

    Mos qesh në shok, se e gjen në kokë. KOSTUR

    Mos e lëndo ku i dhemb. JUG

    Në daltë djalë të na rrojë, në daltë çupë, të të rrojë. JUG

    Në shtëpinë e të varurit, nuk zihet litari me gojë. DELVINË

    Nuk dua mish e kabuni, po dua, ner e sajdi. KAVAJË

    O bark, o qerrata, këtu gjete, këtu ha. BERAT

    Pa para njeriu ha dhe një thes me kripë. VLORË

    Peshku në det, kripa në tokë, po bashkohen në tigan. KORÇË

    Prifti më përpara bekon mjekrën e tij. KOLONJË

    Pula bëri venë, gjelit i dhemb barku. KUÇ

    Pushka e trimit dhe sofra e xhymertit, janë gjithmonë plot. SHKODËR

    Qenit hidhi një kockë, të pushojë. SKRAPAR

    Rrugën për te miku, mos e lër të zërë bar. FIER

    Sevapi as shitet, as blihet. JUG

    Sqepari bishtin e shokut e gdhend, të tijin jo. PËRMET

    Ta shef bojën, sa ta ka nevojën. SKRAPAR

    Trimi nderon trimin, i mençmi të mençmin, i ligu të ligun. TROPOJË

    Unë ha kumbulla, ty të mpihen dhëmbët. JUG

    Ustai nuk ka shtëpi. MYZEQE

    Drunë e shtrembër e djeg zjarri.

    Ai që s’tutet me fjalë, s’tutet as me pushkë.

    Njerëzit që s’kanë frikë të flasin, s’kanë frikë as të vdesin.

    Ajo që ke frikë të gjen.

    Ai që s’ka gojë, vdes pa ardh dita.

    Ai që s’tutet me fjalë, s’tutet as me pushkë.

    Atë që pështyn, mos e lëpij.

    Atë që të qëllon me gur, mos e qëllo me bukë.

    Ai që hyn në lumë edhe do laget.

    Çakallit lëshoi ujkun.

    Çkul dhëmbin, të të shëndoshen kryet.

    Ç’pret nga ai që trembet ngas hija e tij.

    Dajaku ka dalë nga xheneti.

    Delen e mplakë frika nga ujku e gërshëra.

    Derri do plumbin, nuk zihet me duar.

    Ditëgjati s’bëhet ditëshkurtër me nëmë.

    Drunë e shtrëmbër e djeg zjarri.

    Dhe kau i mirë po s’e ngacmove, s’tërheq në brazdë.

    Dhelprës me dhelpëri, ujkut me trimëri.

    E nxehta del me të nxehtë, e ftohta me të ftohtë, helmi me helm.

    Frika nuk e len lepurin me u majtë.

    Frika ruan vreshtin, bekçiu nuk është gjithnjë.

    Frika nuk e lë lepurin të vërë dhjamë.

    Fusha bën baltë, mali bën furtunë.

    Gozhda nxjerr goxhdën.

    Gungaçit vetëm varri ia drejton samarin.

    Guri i rrumbullkët nuk zë vend.

    Gjalpin e ruan kripa.

    Gjersa të mejtonet i mënçuri, i marri mbaroi punën.

    I madh është edhe plepi, por e fëlliqin sorrat.

    Ku do të dijë hëna se lehin qentë.

    Ku ngul hunë var hejbet.

    Ku rafsha mos u vrafsha.

    Kur i morën armët Lekë Dukagjinit, tha: “Ma mirë me thon qe Leka, se qe vorri i Lekës”.

    Kur ke zemër ke edhe krahë.

    Kur ngordh gjarpri, ngordh dhe helmi i tij.

    Kush kërkon gjen.

    Kush është trim me mend, se trima budallenj ka sa të duash.

    Kush ka dhëmbë të fortë, breh dhe kockën.

    Kush ka frikë nga hija e tij, le të mos tundet nga vendi.

    Pushka don pushkën.

    Shtriji kembet sa ke jorganin

    Qeni i pangopur të ha.

    Qeni i tërbum do vra, se tërbon dynjanë.

    Rrallë vritet burro që ka shumë armiq.

    Si mjer peshkatari që ka frikë nga lumi.

    S’ka qeder shqiponja, nga mushkonjat.

    Shqerra që s’thërret mëmën humbet.

    Trimëria e kthen plumbin mbrapsht.

    Trimi e ka me vete fatin.

    Trimin vraje, po mos e shaj.

    Uji rrjedh pikë-pikë e ha gurin.

    Zjarrit po nuk i fryve, nuk ndizet.

    Amanetin e mban toka.

    Amanetin as deti nuk e mban, e qet në lëndinë.

    Mos ki frikë nga hasmi, po nga miku i rremë.

    Po nuk e pate të ligun brenda, nuk të vjen nga jashtë.

    Lajmet e fundit
    Lajme të ngjashme

    1 Koment

    PËRGJIGJU

    Ju lutemi shkruani komentin tuaj!
    Ju lutem shkruani emrin tuaj këtu