Fjalë të urta Shqiptare

Nga një vrimë e vogël, rrjedh e gjithë fuçia.

Një shkëndijë ndez një mal.

Për një dorë kashtë e vret samari mushkën.

Për një pe, për një gjilpërë, vajti dëm një punë e tërë”

Ruaju të të ruajë perëndia.

Ruhu nga thëngjilli i mbuluar.

Së ligës ruaju, e mira të ndjek vetë nga pas.

S’lidhet kali me pe.

Shkon një herë, bëhen gjurma; dy tri herë bëhet udhë.

Ujku mjergull kërkon.

Përmend qenin, bëj gati shkopin.

Shtëpia pa fëmijë, si nata pa yje.

Më i keqi vëlla të merr hakun.

Motra jemi, shoqe s’jemi.

Ndarja është më e mira e të ligave.

Krushka për dhëndrin gjen peshk majë malit.

Gjumi natës i randë i bën keq ditës.

Gjumi në dëborë është shkesi i vdekjes.

Mos pyet sa vjeç je, po ç’shëndet ke.

Nuk mbushet pusi me pështyma.

As këmishës së shtatit s’është për t’i besu.

Besove, bëre mirë, s’besove, ca më mirë.

Ç’ka shtëpia të mos marrë vesh fqinjëria.

Do të ruash sekretin nga armiku, mos ia thuaj as mikut.

Capi mendjelehte shqeteson bariun duke e lene tufen te shkujdesur si rrapi shiun

Esapi i shtëpisë nuk del në pazar.

E thëna dhe e bëra janë larg.

I marri premton dhe budallai shpreson.

Kur qesh djalli e ka punën keq.

Mba murin mos bie.

Me thënë e me të bërë shkon në mes një lum i tërë.

Më gënjeve një herë, harram e paç, më gënjeve të dytën hallall.

Mos u bëj thes i çpuar.

Mos dëgjo ç’thotë ai për vete, por dëgjo ç’thonë bota për të.

Ma kanë sharë pelën se kanë sy ta blenë.

Në më rrefsh së pari të vraftë Zoti, në më rrefsh së dyti, të ndihmoftë Zoti.

Kur të thonë ngordhi ujku, atëherë ruaj gomarë.

Mos i jep shkopin harbutit, se të vret me shkopin tënd.

Nuk është ar gjithë që ndrit.

Nuk i varen ujkut mëlçitë në qafë.

Kur merr dërrasa të plasur, çahet e tëra.

Kur je veti i dytë, të ngoh dhe fryma e shokut.

Me mikun ha e pi, të dhënë e të marrë mos ki.

Mendja me mendjen, pjellin mëndje.

Me një ka nuk bëhen pendë.

Me nji tra nuk mban shtëpia.

Mëson nga armiku më shumë se nga miku.

Miku i mirë të nderon shtëpinë, miku i vjetër nuk hidhet poshtë.

Miku është mik deri sa nuk përzihet në hallet e shtëpisë.

Miku harrohet po të largohet.

Miku i mirë vjen nga porta.

Nuk bëhet stani me dhi të egra.

Njeriu ka nevojë më tepër për dashuri, se për lavdi.

Njeriu pa shokë, si muri pa tokë.

Miku i mikut tim, është edhe miku im.

Një krah s’mban kala.

Një zog që ndahet nga klloçka, e ha shqipja.

Pa djalë e pa gocë rrova, pa shok nuk rrova.

Për një shamatë, lypen dy veta.

Punën nuk e bën një gisht, po e bën grushti.

Qentë le të lehin, karvanet të shkojnë përpara.

Ruajmë nga miku, se nga armiku ruhem vetë.

S’bëhet lëmi me një kalli.

S’bëhet stani me lepura.

S’mblidhen lepujt në vath.

S’mbushet thesi me një kokërr.

Syri është më i mprehtë se kordha.

Shejtani kur nuk ka punë rreh të birin.

Shokë bashkë, e bukë veç.

Shoku sa duhet, aq qortohet.

Shtëpinë e mbajnë të gjitha shtyllat.

Tek nusja hanë e pinë, te dhëndrri gja nuk dinë.

Të më mbrosh atje ku s’jam, se ku jam mbrohem vetë.

Uji fle, hasmi s’fle.

Ankohet kalorësi se po i varen këmbët.

As nuk kam, as më mbarohen.

Bjer, o zot, mikun; të haj dhe i zoti i shtëpisë.

Bota të jep aq sa t’i kesh dhënë asaj.

Bukë e kripë e zemër.

Çilet dera, rritet ndera.

Dora lanë dorën, të dyja lajnë faqet.

Edhe pula jote në kopshtin e botës të duket e majmë.

Fukara jam, po shpirtin nuk e kam fukara.

I mirë për shokë, e i lig për vete.

Bukën tënde ha, hall të botës qa.

Çezma i lan të gjithë, veten nuk e lan.

I fundit ja do qaj, ja do qeshë.

I qan hallin kalorësit.

I zoti i shtëpisë, rri në fund të urave të zjarrit.

Jo gjithmonë “mirë se të gjeta” po edhe “mirë se erdhe”.

Kafeja është e zezë, po të zbardh faqen.

Nga fryn era kthen gëzofin.

Kam qeshur të tjerë, më mbiu në derë.

Keq më vjen, po dëm s’më bëhet.

Ku s’të thërresin, mos shko; ku s’të pyesin, mos kuvendo.

Këpucari i ka këpucët e grisura.

Kërkon të zërë gjarpërin me dorë të botës.

Kopraci s’të jep të zezën e ullirit.

Ku bien daullet të çojnë këmbët vetë.

Ku rënça mos u vrafsha.

Kur të kem me thasë, të të jap një trastë.

Kur të vjen nevojtari në derë, po s’pate gjë, jep një gotë ujë.

Kush ha vetëm, vdes dhe vetëm.

Kush shkon pa thirrë, kthen pa u përcjellë.

Kush vete i paftuar, e gjen sofrën pa shtruar.

Kush vjen rrallë, ha bakllavanë, kush vjen shpesh ha përsheshë.

Le gomari që na ngordhi, po s’na lënë as mizat rehat.

Lype se s’ta jep, merre se nuk thotë gjë.

Mali me mal s’piqen, po njeriu do piqet.

Me çfarë syri do më shofësh, me atë do të shof.

Merr belanë e botës e vë në krye të votrës.

Miku i afërt nuk ka nder, se vjen përherë.

Miku i thirrur, duhet përcjellun.

Miku nuk vjen për thelë e lëng, po për fjalë e për kuvënd.

Mikut i lëshohet vendi dhe i dëgjohet kuvendi.

Mirmëngjes, me interes.

Mos qesh në shok, se e gjen në kokë.

Mos e lëndo ku i dhemb.

Në daltë djalë të na rrojë, në daltë çupë, të të rrojë.

Në shtëpinë e të varurit, nuk zihet litari me gojë.

Nuk dua mish e kabuni, po dua, ner e sajdi.

O bark, o qerrata, këtu gjete, këtu ha.

Pa para njeriu ha dhe një thes me kripë.

Peshku në det, kripa në tokë, po bashkohen në tigan.

Prifti më përpara bekon mjekrën e tij.

Pula bëri venë, gjelit i dhemb barku.

Pushka e trimit dhe sofra e xhymertit, janë gjithmonë plot.

Qenit hidhi një kockë, të pushojë.

Rrugën për te miku, mos e lër të zërë bar.

Sevapi as shitet, as blihet.

Sqepari bishtin e shokut e gdhend, të tijin jo.

Ta shef bojën, sa ta ka nevojën.

Trimi nderon trimin, i mençmi të mençmin, i ligu të ligun.

Unë ha kumbulla, ty të mpihen dhëmbët.

Ustai nuk ka shtëpi.

Drunë e shtrembër e djeg zjarri.

E ke zogun në dorë, mbaje.

Fusha ka sy, mali ka veshë.

Gishtërinjtë i fut në mjaltë e i lëpin, po nuk i kafshon dot se të dhembin.

I marri ç’flet nuk din, i urti ç’din nuk flet.

I zoti duhet të ruajë arën e vet.

Jo si cjapi te kasapi.

Kali nuk mbahet për bishti, po prej freri.

Ka thënë Nastradini, edhe në diell merr ombrellë.

Kur s’ke mace, bëjnë minjtë dasmë.

Kij frikë nga një njeri që frikën ta ka.

Kujto qenë e bëj gati shkopin.

Kur shkon për udhë merr shkop dhe gurë.

Kur t’i hypësh kalit, shifi patkonjtë.

Kush vret nuk flet.

Me zjarrin dhe ujin nuk bëhet shaka.

Mos luaj me gurë po e pate shtëpinë me xhama.

Mos shkel në dërrasë të kalbur.

Mos shko si breshka te nallbani.

Mos shko si cjapi te kasapi.

Mos u zër për degësh, po për rrënjësh.

Nata është me barrë, s’dihet ç’pjell.

Bisha tërbohet keq, kur sheh se po i vjen fundi.

Bie një gurë e shkoqet një mur.

Buka që thyet s’ngjitet më.

Çdo gjë forcohet, në themel.

Ç’ka humbe mos e kërko, ç’ke në dorë mos e lësho.

Çohet një i marrë e qet një gur në ujë, çohen njëzet të urtë e s’mund ta nxjerrin.

Dimrit iu bëj hazër që në behar, e beharit që në dimër.

Dita ka sy, nata ka veshë.

Duhet me i fry lugës para se me të djeg.

Dha pesë e hyri në valle, jep dhjetë e s’del dot.

E dardhë është dhe bora, po të thanë duart.

Edhe pas luftës armët duhet me i mbajtë.

Atje ku fle ujët, atje është më thellë.

Nata s’ka shahit.

Unë i ha kumbullat, atij i mpihen dhëmbët.

Unë baj barrën, ti djersin.

Vera sa ma e ëmbël të jetë, ma fort të zenë.

Qefi prish qefin.

Mos dalë goja para mendjes.

Mos i bjer të mirës me shkelm.

Mos i hyr valles, kur nuk di ta hedhësh.

Mos kërko qiqra të pjekura në hell.

Ngopet deti me lumenj?

Nuk mba ujë orizi.

Një fjalë që e dinë dy veta, e dinë gjithë bota.

Pi rakinë e jo mendjen.

Lisi nuk pritet me nji të rame.

Lulja e këputun nuk mbin më.

Fjala dhe plumbi kur dalin s’kthehen më.

Gazi i madh kthehet në helm.

Dijet e mëdha janë në fjalë të shkurtra.

Dardha dhe sëpata e kanë bishtin mbrapa.

Kur s’di not mos u fut në ujë.

Kush ha shumë i del për hunde.

Kush shef ma sëpari barkun, asht i mangët nga trutë.

Ç’del nga goja, hyn në vesh e del për hunde.

Kur flet shkopi të vret.

Kur han bukë misri, kujto bukë thekri.

Kashata e madhe të ngec në fyt.

Këmba e madhe të shqyen këpucën.

Janë të urtë të marrët sa pa thënë fjalët.

Gjuha eshtra s’ka, eshtra thyen.

Gjuha të lidh, gjuha të zgjidh.

Ha të rrosh, jo rro të hash.

Gjuha flet e fshihet, shpina pret e rrihet.

Dy kunguj nën një sqetull s’mbahen.

Mali digjet,plaka krehet.

Ti qesh me të tjera, po bota qesh me ty.

Trimërinë pas luftës e urtësinë pas kuvendit s’e ha as qeni.

Trimi që lëvdohet, nuk të vret.

U bë dhija me tremb ujkun.

U bo veja me mësue pulën.

U hap dheu, doli një plesht.

U mbars mali, polli një mi.

Unë vij nga më rrahën, ti më tregon shkopinjtë.

U rrit kungulli dhe mori dhenë.

Zuri qeni një lepur, nuk quhet zagar.

Ai që e ka provue din edhe me të mësue.

Bëne vath e ve në vesh.

Bëj si të thotë më i madhi.

Bleta din si bëhet mjaltët.

S’di gomari të haj tagji.

Dami të bëhet mësim.

Kush s’pyet mbetet budalla.

Kush u dogj nga qulli, i fryn edhe kosit.

Pyetën mushkën, cilin ka baba; “kam dajo kalën” – tha.

S’e lenë hunda me pa larg.

S’ka lezet në kokën e zgjebur, shamia e mëndafshtë.

S’ka të shurdhët, më të shurdhët nga njeriu që s’don dije.

Sorra e mbante veten për pallua, po kur pa këmbët e saj qau.

S’tunden malet me përralla.

Teneqe e prishur, ka zë të gërvishur.

Mos u mat me hijen e me njerëzit.

Mos u mat me hijen e pasdrekes.

Në portën e të shurdhit mos trokit.

Nga ferra e vogël del lepuri i madh.

Nuk mësohet plaku si do krehur mjekra.

Njeriu sido që të bëjë, nuk e kapërcen dot hijen e tij.

Pas lufte të gjithë bëhen trima.

Këlyshi sado të lehë nuk të kafshon.

Kollaj të thuash vreshtë, po duhet rrushi.

Kur ngjite përpjetë, shiko dhe tatëpjetë.

Kur u ba horri pashë, vrau t’anë.

Kush ka matur veten, ka matur gjithë botën.

Kush s’kupton, i japin të kuptojë.

Lumi i thellë, s’ka ushëtimë.

Më parë mëso veten, pastaj të tjerët.

Mos i zbulo petët byrekut, se i dalin lakrat.

Mos mëso ustanë, po merri zananë.

Ai që do të zihet, zihet edhe me macen.

Dhisë kur i hanë brirët, gjen shoqe ti përpjekë.

Edhe guri pëlcet kur nxehet.

E mjel sa e mjel lopën pastaj i bie me këmbë dhe e derdh.

Fjal e ëmbël thyhen të fortin.

Fjala e mirë në ditë të keqe.

Dhembi kafshon shpesh gjuhën, megjithatë ata mbeten miq.

Gurit të rrokullisur dhe të dehurit mos i del përpara as mbrapa.

Hiq inatin gjej rehatin.

I buti thyen të fortin.

Kur piqen dy vezë, njëra do thyhet.

Kush nuk e urdhëron dot vehten, pajtohet kollaj me të keqen.

Kush e qit koburen, se fut pa zbrazur.

Lumi i thellë, nuk rrëmben.

Me gojë i afron, me gojë i largon shokët.

Me njoftë veten asht urti, me qeverisë veten, është trimni.

Mëngjesi është më i mençëm se nata.

Mos i fryj zjarrit se të djeg.

Mos merr si pushka e jevgut.

Mos nxirr vrerë prej goje të hidhërohesh, po nxirr sheqer të ëmbëlsohesh.

Nga mërzitja e minjve, i vuri zjarrë mullirit.

Nuk thyen dhëmbë fjala e mbarë.

Për inat të sime vjerre, vete fle me mullixhinë.

Për pleshtin djeg jorganin.

Rrugë e gjatë pret shkurtër.

Sa ti trazosh urët aq më shumë ndizen.

Sherri do nge, davaja do para.

Shkallët ngjiten shkallë-shkallë.

Ti prite të paktën, prite dhe të shumtën.

Trim i mirë quhet ai që përcjell zemërimin.

Uthulla e fortë plas gurin.

Hajde baba të dëftej arrat e malit; Hajde gjyshe të të kallzoj ato të gjyshit.

As topi i Ali Pashës s’e tund.

Atij që nuk e do, i thuaji: “Të hyftë vetja në qejf”.

Avash Beg se ka hendek.

Ay që ecën me krye përpjetë, bie në gropë.

Baste e budalla, motër e vëlla.

Breshëri e rreh, e dhija bishtin përpjetë.

Daullja bie për ata që kanë veshë.

Del çiraku më i mirë se ustai.

Dy gjela në një vikt, s’këndojnë.

Dhi e krimbur, bishtin përpjetë.

Edhe vali je, shiko ku ishe dje.

Ena bosh zhurmon më tepër.

Është nga ai gur që thyen çekan.

Fjala pa punë, si peshku pa lumë.

Fjalë pak e punë shumë.

Fol me ty, fol me murin.

Gjëmon voza që nuk ka verë.

Gjithkush leu, mentë e veta pëlqeu.

Hiqu det se do shkojë lumi.

I gjen mushka drutë.

I mbushet mendja, atij që ka mend.

Jashtë valles dinë të gjithë të kërcejnë.

Paraja nuk i zgjedh njerëzit.

Kush fle ngorhtë ka edhe ftohtë.

Ku ka zemër ka dhe krahë.

Malet tunden, po nuk bien.

Me fal gjakun është burrni.

Mos kij turp nga kush s’ka turp.

Mos prit të të kërkojë e mira, po kërkoje.

Mushka do dru, e demi kular.

Mos u fshi si miu prapa poçes.

Në kudhrën e nxehtë, s’rrihet me çekan druri.

Njeriut iu bëj njeri, qenit bëniu qen.

Po kërciti dhëmbët qeni i qëndro me shkop në dorë.

Po nuk qau fëmija, nuk i jep nëna sisë.

Po nise një udhë, do kaptosh dhe sheshe, dhe male, dhe gurë.

Po nuk u turbullua, nuk kthjellohet.

Kënga për darkë, brenga për drekë.

Kush mori udhë, dhe do të lodhet.

Kushtrimi del për të ligshtin, pse trimi kujtohet vet.

Kush ka turp, vdes për bukë.

Më mirë nën hijes ne ferres sime, sesa nën hijen e fikut tonë.

Mikun nderoje dhe vëre në qoshe, po zot shtëpie të jesh vetë.

Mish të ngordhur edhe egërsira nuk ha.

Mjer ai që pret nga tjetri!

Mjer puna ime, qe se bani dora ime.

Mos shko maz pas pele.

Mos shko pas qerres së tjetrit.

Mos u ban mjaltë, se të han mizat.

Nën hije as bari nuk ngren krye.

Nuk rron peshku pa ujë.

Një gjë që të merr dora, mos prit të ta japin.

Një punë që s’e bën vetë, mos kërko të gjesh të metë.

Për çdo punë, puth dorën tënde.

Po nuk nderove veten, s’të nderon njeri.

Pyet shtatë a tetë, e bëj si di vetë.’

Qafa e unjur, koka e prerë.

Qëndro shtyllë e mos u bëj urë.

Rrushi varet në degët e vet.

S’bëhet dasma pa thyer kupa.

Gjithsecili në punën e tij është zot.

S’mbahet shpirti me falimnders.

Syri i të zotit plehron arën.

Shqiponja nuk gjuan miza.

Më mirë Sokol një herë, se sorrë gjithherë.

Mashë e tjetrit mos u bëj.

Me dorën e tjetrit, mos vrafsh as gjarprin.

Me duart e mija rrafa kokën time.

Më e urtë se delja nuk ka, por edhe asaj i ngjiten ferrat pas.

Më mirë gomar, po tëndin, se kalë, po të botës.

Kush unj qafën i bie zverkut.

Ku të ha, kruaje.

Leku i huj, peshon rëndë në xhep.

Kush mba vesh botën, prish kokën.

Kush merr mendjen e botës, i sjell dëm kokës.

Çdo shpresë fluturon me krahët e saj.

Ç’hall ke, vështroje.

Dasëm pa mish nuk ka.

Dasma do mish, lufta do gjak.

Dele e butë në qafë të ujkut.

Dora e huj të krun, po jo ku të kruhet.

Ec me këmbë tueja e jo me mend e huaja.

E di gjalmi ç’ka torba.

E di vetë gomari ku i vret samari.

Gunë e huaj s’të mban ngrohtë.

Gjithkush teshat i lan në shtëpinë e vet.

Hallet e mia i di trari im.

Hall me qè e hall me buaj, po më keq me qè të huaj.

I zoti ia sheh plagën kalit, nën samar, se qiraxhiu, ngrihet e shkon.

Jeton bleta majë malit, jeton dhe miza nën bisht të kalit.

Kali i botës s’të nxjerr jashtë portës.

Kafshata e huaj të mbet në fyt.

Këmba e di se ku e vret këpuca.

Kur se mbajnë njëzet e katër tuejt, nuk e mbajnë as katërdhetë e tetë të huejt.

Kur m’i punonin arat, u liga dhe u thava, kur i punova vet, u maha dhe u ringjalla.

Ai që ndërton me djersë, mbron me gjak.

Ai që bahet i butë si dele e hanë ujqtë.

As veshi të mos mbajë plur, as këmba të mos durojë gjemb.

Bilbili te kafazi s’këndon nga qejfi, po nga marazi.

Breshka po ferrën don.

Buka e botës s’të ngop.

Buka e botës, laku i kokës.

Burri nuk shtrihet as për së vdekmi.

Çdo mal e din barrën e vet.

Vritet faji e jo njeriu.

Ariu s’i arrinte dot goricat e thoshte: “Qenkan të pa pjekura”.

Atij i thonë: “Ja ujku”, ay thotë: “Ku është gjurma”.

Ay që të do, të qorton, ay që nuk të do, të lëvdon.

Ç’bluan mendja, zbulon pija.

Ç’ka barku, nxjerr bardhaku.

Difton fëmija, ç’ka shtëpia.

Malin lëvroje për lisin, fushën për misrin.

Më parë vra ujkonjën: pastaj mbyt këlyshët.

Mos pyet si vdiq, po pyet si rrojti.

Nderi vjen e ikën, por turpi vjen e nuk ikën.

Në të humbi unaza, gishti ta ka fajin.

Ngarkoje tjetrin aq sa mban.

Nuk është e drejtë me u ba dikujt nanë e dikujt njerkë.

S’hahet në vend të djathit.

S’hahen bashkë turp e bukë.

Kur qeth, bën qime, kur ha, bën thërrime.

Kur të gjen një vdekje, të ngushëllojnë; po kur të gjen turpi, ç’të thonë?

Kusari para se të vjedh, bën hazër vendin.

Kush ha bukë, bën thërrime.

Kush ka ngrënë mjaltin, ka mizën pas veshit.

Ka të mençur për të marrë.

Hatëri të lë pa brekë.

E zuri krimbi peshkun, nuk e zuri grepi.

Fajat janë që pjellin ligjin.

Faji është jetim, s’i ka dalë zot njeri.

Fajin e ka gomari, nuk e ka samari.

Fjala e drejtë është e shkurtër, fjala e shtrembër është e gjatë.

Gabimi falet njëherë, e jo përherë.

Ai që e ka mizën në kapuç, e ka vjedh bletën.

Bëni si them unë, e mos bëni si bëj unë.

Bie molla që ka krimbin.

Buçja po nuk luajti bishtin, nuk i ngjiten qentë prapa.

Ban mirë e harro, ban lig e kujto.

Bëj nder e gjej qeder.

Edhe ëngjëlli, edhe djalli, janë brenda tek i gjalli.

Edhe kopësht i mbret të jetë, një gjemb brenda do e ket.

E keqja nuk harrohet, e mira po.

E mira dhe e keqja nuk kanë fund.

E mira nuk ka tavan, e liga s’ka taban.

Ha njëzet e nëntë kafshata me gjellë, s’thua gjë, të tridhjetën thatë dhe bën kiametin.

I ligu kur të hipën mbi shpinë, nuk din me zbritë kurrë.

I ligu të puth e të kafshon.

I ligu ngatërron dhe yjet në qiell.

I mirë sa më s’ka, kur fle nuk ha.

Jo i mirë sa të të lëpijnë, jo i keq sa të të pështyjnë.

Kur pi ujë, kujto burimin.

Kur s’më bën nder, mos më bëj qeder.

Malli i keq shifet në bojë, dhe njeriu i keq shifet në sy.

Për çdo punë që bënë, mejto se ke edhe vdekje.

Pyka e vet e shkyn lisin.

Pyll pa derra s’ka.

Qen i bardhë, qen i zi, qen i kuq, qen murrash, qen balash, qen është…

Qeni kur kërkon të hajë të zonë, vritet.

Qepa, qoftë e re, qoftë e vjetër, po era qepë vjen.

Qeni edhe me sapun të lahet, era qen do të vijë.

Rrit këlyshët të të hanë kokën.

Rrufeja nuk bie në hale.

Sëpatës bish mos iu ban.

Ska din zemra, atje shkon mendja.

Të mirën në e hedh prapa, e gjen përpara.

Atë që merr me një dorë, kthehe me të dyja.

Vëthët i nxorra po vërët i kam.

Ai që lakmon më shumë, është gjithmonë i varfër.

Ç’bëhet rrallë, bëhet për mall.

Më mirë një bole sot se dy bole nesër.

U habit pas lëngut, harroi thelat.

Vajtëm për lesh e dualëm të qethur.

Shumë lule dalin në prill, por pakë rrojnë.

Të bënin mizat mjaltë, do t’i kishim qypat plot.

Po pate dhen gjen edhe bari.

Prishja e shtëpisë vjen nga mend.

Kam inat po nuk kam takat.

Sa të mbledhësh ti rrusht, tjetri ka ngrënë një kosh.

S’mbartet ujë me shportë.

Si është vendi bëhet kuvendi.

S’jepet një pelë për një thelë.

Me një gur, ti vrave dy zogj.

Më bli nji kalë e nji shalë o baba, se kam gjet një patkua.

Mos bëj petulla me ujë.

Mos e humb si Xhaferri simiten.

Mos fol si e ëma e zeqos në majë të thanës.

Mos hidh të thatën mbi të njomë.

Mos prish sixhaden të arnosh xhyben.

Mos shit qen të blesh këlyshë.

Mos kërko gjilpërën në kasollen e kashtës.

Mos u mbyt me një pikë ujë.

Ndoqe fillin gjete lëmshin.

Në luftë duhen shtatë hile një trimëri.

Nga dy të vështira, më e lehta, më e mira.

Nuk sheh syri po sheh mendja.

Nuk të ngroh zjarri i kashtës.

Nuk të thonë: “Qysh ke qenë, po qysh je”.

O djalë në vend të huaj, si të bjerë daullja luaj.

Oxhaku le të jetë i shtrembër, tymi të shkojë përpjetë.

Peshku në det, kusija në zjarr.

Lepuri në mal, kusia në zjarr.

Mate punën jo me atë që mbjell, po me atë që korr.

Hesapi nuk bëhet pa hanxhinë.

Gjej vendin e bëj kuvendin.

Gjuha dredhon se mendja e mëson.

Hekuri rrihet sa është i nxehtë.

Humbi sëpatën, i rruat bishti.

Kali i mirë shton torbën e tij.

Kalit të mirë shtoi tagjinë.

Koha vjen për atë që di ta presë.

Ku qe, asgjëkundi, çfarë bëre, asgjë.

Burimi i mirë duket në thatësirë.

Ç’i do qeni brekët.

Ç’ke moj zemër që rënkon; koka bën, koka pëson.

Çobani i mirë e njeh bagëtinë me blegërimë.

Deshi të vej vetullat, nxorri sytë.

Deti ka ujë boll, po me u pi s’pihet.

Edhe kau ka gjuhë të mëdha, por nuk flet dot.

Shkolla e krijon përvojën, përvoja shkollën kurrë.

Dita me diell duket që në mëngjes.

Djathin, mirë që e hëngri miu, po shëllirën kush e piu.

Duhet ndarë kashta nga kokrrat.

Dy shaka bëjnë një të vërtetë.

Foli derës të dëgjojë dritarja.

Foli plakës të dëgjojë nusja.

Fshati që duket s’do kallauz.

Gënjeshtra është një plagë, dhe në u shëroftë të le nishan.

Gënjeshtra nuk ka as dorë, as këmbë, as bisht, as rrënjë.

Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht.

Gjuha e ka rrënjën në zemër.

Po nuk e njohe hidhërimin, nuk do të kuptosh dhe gëzimin.

Hileqari nuk të shef në sy, po shef në tokë.

Ka, që dhe gomarin mashkull e bëjnë me barrë.

Kritika është ilaç i hidhur, po ilaç ama.

Kur dhelpra nuk arriti rrushtë, tha se janë të thartë.

Kur fjala del nga zemra, godet në zemër.

Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer.

Me pasë bishtin ta presin, me mos e pasë ta njesin.

Më mirë me të hidhurat më përpara e të ëmbëlat pas.

Mos e ban penin tra.

Me sa ka peshk pa halë, aq ka dhe të bukur pa fjalë.

Nuk do as mend as kalem, shif e shkruaj.

Nuk i gjenden gjarpërit këmbët.

Nuk luan ferra kot.

Nuk mbulohet dielli me shoshë.

Nuk qaj se s’dua burrën, po bëj zakone.

Po të lavi, të levi dhe bishtin t’a krevi, hap sytë se të gënjevi.

Qeni tund bishtin për të mbajtur miqësinë.

Rena a nana e tana të këqijave.

S’dalin dyzet ujqër nga një drizë.

S’i bën mjekra priftërinjtë.

Siç na dinë, qofshim, siç jemi, mos qofshim.

S’mbushet thesi me gënjeshtra.

Ti kemi sahanët pa kapakë.

Ustai, ustanë e njef në z zanat.

Atij i plasin sytë, e tjetri e pyet për vetullat.

Burrë e grua si mish e thua

Dëgjo shtatë a tetë dhe përseri bëj si di vetë

Fashati që duket, s’do kallauz

Fjalët jane gra, veprat burra

I duruari, i fituari

I zoti e nxjerr gomarin nga balta.

Kush s’ka kokë, ka këmbë !

Mos i shiko gunën por shikoji punën

Punën e sotme, mos e lër për nesër

Qengji mir thith dy nëna

Rigoni s’bëhet lis.

Sa të rrosh, do mësosh

Shtriji këmbët sa ke jorganin

Ujku qimen e ndërron por zakonin s’e harron!

Atdheu është në rrezik atëherë kur njerëzit e padijshëm fillojnë të mendojnë se janë të dijshëm. Rrustem Haradinaj/Prishtinë

Ara ime varri im. LABËRI

Ardhin galat dhe prishën folenë e bilbilit. KORÇË

Atdheu është dhe. Kur ti shikon dike edhe ata të shikojnë ty* Valdrin Moorina

Atdheu e nana nuk harrohen. TROPOJË

Atdheu mbi të gjitha. VLORË

Ai që lë arën e vetë, nget arën e huaj. KORÇË

Balta më e ëmbël se mjalta. GJIROKASTËR

Bijë vendi pikë argjendi. BERAT

Bukë e hi në shtëpi. PËRMET

Çdo hi në vatrën e tij. JUG

Çdo komb t’i vërë vetes një vlere, atë i venë dhe të huajt. JUG

Çdo zog kërkon folenë e tij. JUG

Dardha bie nën dardhë. VLORË

Derë e botës s’është strehë e kokës. JUG

Duaje atdhenë si shqiponja folenë. JUG

Duaj at e duaj nënë, por më shumë duaj atdhenë. KOR

Dy duar për një kokë, koka për atdhenë. KOR

Dheu zhuritet por bari mbin përsëri. JUG

Qeni leh tek stani i tij. GJIROKASTER

Fjala në vend të huej, bahet gur. VERI

Guri i rëndë në vend të vet. PËRMET

Gjeli në pleh të tij këndon më mirë. KORÇË

Gjeli mbret mbi pleh të vet .JUG

Gjuha dhe njerëzit janë tapia e vendit. JUG

Gjuha bashkon kombin. JUG

Gjuha ruhet atje ku shkruhet. KORÇË

I ikuri dhe i vdekuri s’kanë hatër. JUG

Kur të jesh në dhe të huaj, dita të bëhet një muaj. KOSOVË

Kush ka vdekë për atdhe, nuk ka vdekë por ka le. SHKODËR

Mace e botës vjen në shtëpi, për të përmbysur tenxheret. KORÇË

Mbrohe atdhenë si shqiponja folenë. SHKODËR

Një nënë nuk na ka bërë, po një vend kemi të tërë. BERAT

Nji zogu që i prishet foleja hidhet degë më degë. MAT

O shtëpi, o bukë e hi, nuk gjendet varri si ti. ÇAMËRI

Qeni te shpia e vet gjithmonë asht trim. VERI

Shqiponja fluturon në qiell, po folenë e bën në tokë. LABËRI

Arnaut, he arnaut, në vend të bukës po blen barut. KOSOVË

Besë e shqiptarit si purteka e arit. JUG

Dy milion kur hanë bukë, dyqind milion kur bëjmë pushkë. JUG

Gjakut të derdhur të shqiptarit i bie dielli e nuk e than, i bie shiu dhe nuk e lan. VERI

Supet e maleve dhe supet e shqiptarit nuk janë kërrusur kurrë. JUG

Shqipëria është e vogël, po shqiptarët janë shpirtmëdhenj. JUG

Shqiptari kryet e pren dhe besën s’e then. KOSOVË

Shqiptari kur jep fjalën, ther djalën. VLORË

Shqiptari me armë e shokë, s’i lutet kurkujt mbi tokë. KOSOVË

Shqiptari për mik asht tret e asht fik. KOSOVË

Shqiptari s’ha pulë të ngordhur. JUG

Shqiptari s’lë hak pa marrë e borxh pa larë. VLORË

Shqiptari shqiptarit nuk ka k’i mburret për trimëri. SKRAPAR

Shqiptarit e ne nga varri me i shku, me e pasë frikë. TIRANË

Shqiptari vetin e jep e shokun s’e jep. KOSOVË

Shqiptari vritet por pushkën nuk e hedh. JUG

Shqiptari s’e han trupin me bukë. VLORË

Toskë e gegë, pemë nga një degë. GJIROKASTËR

Kush rren shtetin, rren vetin. TROPOJË

Jeta gjithmon te jep nje mudesi te dyte ajo eshte e nesra.KOSOVË

Shkolla e krijon përvojën, përvoja shkollën kurrë. Rr. Haradinaj/Prishtinë

Dita me diell duket që në mëngjes. MYZEQE

Djathin, mirë që e hëngri miu, po shëllirën kush e piu. ELBASAN

Duhet ndarë kashta nga kokrrat. VLORË

Dy shaka bëjnë një të vërtetë.

Foli derës të dëgjojë dritarja. VLORË

Foli plakës të dëgjojë nusja. JUG

Fshati që duket s’do kallauz. KORÇË

Gënjeshtra është një plagë, dhe në u shëroftë të le nishan. JUG

Gënjeshtra nuk ka as dorë, as këmbë, as bisht, as rrënjë. BERAT

Gjarpëri ecën dhe fshin gjurmët me bisht. KORÇË

Gjuha e ka rrënjën në zemër. VERI

Po nuk e njohe hidhërimin, nuk do të kuptosh dhe gëzimin. VERI

Hileqari nuk të shef në sy, po shef në tokë. DIBËR

Ka, që dhe gomarin mashkull e bëjnë me barrë. JUG

Kritika është ilaç i hidhur, po ilaç ama. VLORË

Kur dhelpra nuk arriti rrushtë, tha se janë të thartë. JUG

Kur fjala del nga zemra, godet në zemër. BERAT

Malli i prishur nuk shitet pa gënjyer. VLORË

Me pasë bishtin ta presin, me mos e pasë ta njesin. SHKODËR

Më mirë me të hidhurat më përpara e të ëmbëlat pas. PATOS

Mos e ban penin tra. DIBËR

Me sa ka peshk pa halë, aq ka dhe të bukur pa fjalë. KRUJË

Nuk do as mend as kalem, shif e shkruaj. ELBASAN

Nuk i gjenden gjarpërit këmbët. JUG

Nuk luan ferra kot. VLORË

Nuk mbulohet dielli me shoshë. JUG

Nuk qaj se s’dua burrën, po bëj zakone. VLORË

Po të lavi, të levi dhe bishtin t’a krevi, hap sytë se të gënjevi. KORÇË

Qeni tund bishtin për të mbajtur miqësinë. KORÇË

Rena a nana e tana të këqijave. KAVAJË

S’dalin dyzet ujqër nga një drizë. JUG

S’i bën mjekra priftërinjtë. JUG

Siç na dinë, qofshim, siç jemi, mos qofshim. KORÇË

S’mbushet thesi me gënjeshtra. GJIROKASTËR

Shakaja është gjysma e të vërtetës. JUG

Ti kemi sahanët pa kapakë. JUG

Ustai, ustanë e njef në zanat. GJIROKASTËR

Atij i plasin sytë, e tjetri e pyet për vetullat. SARANDË

Barku i gjerë, truri i ngushtë. ELBASAN

Budallai shkon tek e ngasin. ELBASAN

Burimi i mirë duket në thatësirë. KRUJË

Ç’i do qeni brekët. KORÇË

Ç’ke moj zemër që rënkon; koka bën, koka pëson. PËRMET

Çobani i mirë e njeh bagëtinë me blegërimë. JUG

Deshi të vej vetullat, nxorri sytë. JUG

Deti ka ujë boll, po me u pi s’pihet. KOSOVË

Edhe kau ka gjuhë të mëdha, por nuk flet dot. JUG

E mirë edhe fuqia, por ca më mirë urtija. JUG

Hesapi nuk bëhet pa hanxhinë. KORÇË

Gjej vendin e bëj kuvendin. ELBASAN

Gjuha dredhon se mendja e mëson. GJIROKASTËR

Hekuri rrihet sa është i nxehtë. BERAT

Humbi sëpatën, i rruat bishti. JUG

Kali i mirë shton torbën e tij. JUG

Kalit të mirë shtoi tagjinë. SHKODËR

Koha vjen për atë që di ta presë. VLORË

Ku qe, asgjëkundi, çfarë bëre, asgjë. JUG

Kur del dielli, të gjithë e dinë nga bie lindja. JUG

Kur gabon i mençuri çuditet budallai. MYZEQE

Lepuri në mal, kusia në zjarr. JUG

Mate punën jo me atë që mbjell, po me atë që korr. GJIROKASTËR

Ma mirë të kesh mend se pare. KOSOVË

Mendja është në majë të gjuhës. SHKODËR

Mendja e lehtë rëndon të zonë. KRUJË

Me një gur, ti vrave dy zogj. KUÇ-VLORË

Më bli nji kalë e nji shalë o baba, se kam gjet një patkua. TIRANË

Mos bëj petulla me ujë. DIBËR

Mos e humb si Xhaferri simiten. ELBASAN

Mos fol si e ëma e zeqos në majë të thanës. KORÇË

Mos hidh të thatën mbi të njomë. VLORË

Mos prish sixhaden të arnosh xhyben. LUNXHËRI

Mos shit qen të blesh këlyshë. KORÇË

Mos kërko gjilpërën në kasollen e kashtës. POGRADEC

Mos u mbyt me një pikë ujë. PËRMET

Ndoqe fillin gjete lëmshin. JUG

Në luftë duhen shtatë hile një trimëri. SKRAPAR

Nga dy të vështira, më e lehta, më e mira. JUG

Nuk sheh syri po sheh mendja. JUG

Nuk të ngroh zjarri i kashtës. SKRAPAR

Nuk të thonë: “Qysh ke qenë, po qysh je”. VLORË

O djalë në vend të huaj, si të bjerë daullja luaj. KURVELESH

Oxhaku le të jetë i shtrembër, tymi të shkojë përpjetë. JUG

Peshku në det, kusija në zjarr. JUG

Për gjithë vend ka pleq me mend. VLORË

Po të mos kishte budallenj, me kë do qeshnim. DARDHË

Po pate dhen gjen edhe bari. LIBRAZHD

Prishja e shtëpisë vjen nga mend. ELBASAN

Kam inat po nuk kam takat. BERAT

Sa të mbledhësh ti rrusht, tjetri ka ngrënë një kosh. KORÇË

S’mbartet ujë me shportë. SHKODËR

Si është vendi bëhet kuvendi. VERI

S’jepet një pelë për një thelë. JUG

S’ka varfëri i mençuri. JUG

Shtatin pyll e mendjen fyll. SHIJAK

Shumë lule dalin në prill, por pakë rrojnë. JUG

Të bënin mizat mjaltë, do t’i kishim qypat plot. KORÇË

Thesi i zbrazët s’qëndron në këmbë. KRUJË

U habit pas lëngut, harroi thelat. JUG

Vajtëm për lesh e dualëm të qethur. KORÇË

Vetëm budallai është i kënaqur gjithmonë nga vetja. JUG

Vëthët i nxorra po vërët i kam. JUG

Ai që lakmon më shumë, është gjithmonë i varfër. JUG

Ç’bëhet rrallë, bëhet për mall. JUG

Më mirë një bole sot se dy bole nesër. KAVAJË

Ai që do të zihet, zihet edhe me macen. DARDHË

Duro sa mund, gëzohu pa fund. VERI

Dhe durimi ka kufi. JUG

Dhisë kur i hanë brirët, gjen shoqe ti përpjekë. DEVOLL

Edhe guri pëlcet kur nxehet. KRUJË

E mjel sa e mjel lopën pastaj i bie me këmbë dhe e derdh. KORÇË

Fjal e ëmbël thyhen të fortin. SHKODËR

Fjala e mirë në ditë të keqe. KRUJË

Dhembi kafshon shpesh gjuhën, megjithatë ata mbeten miq. JUG

Gurit të rrokullisur dhe të dehurit mos i del përpara as mbrapa.LUNXHERI

Hiq inatin gjej rehatin. KRUJË

I buti thyen të fortin. SHKODËR

Kur piqen dy vezë, njëra do thyhet. VLORË

Kush nuk e urdhëron dot vehten, pajtohet kollaj me të keqen. VLORË

Kush e qit koburen, se fut pa zbrazur. VLORË

Lumi i thellë, nuk rrëmben. JUG

Me gojë i afron, me gojë i largon shokët. KOSOVË

Me njoftë veten asht urti, me qeverisë veten, është trimni. MILOT

Mëngjesi është më i mençëm se nata. TIRANË

Mos i fryj zjarrit se të djeg. JUG

Mos merr si pushka e jevgut. TIRANË

Mos nxirr vrerë prej goje të hidhërohesh, po nxirr sheqer të ëmbëlsohesh. PËRMET

Nga mërzitja e minjve, i vuri zjarrë mullirit. JUG

Nuk thyen dhëmbë fjala e mbarë. JUG

Për inat të sime vjerre, vete fle me mullixhinë. PËRMET

Për pleshtin djeg jorganin. JUG

Rrugë e gjatë pret shkurtër. MYZEQE

Sa ti trazosh urët aq më shumë ndizen. JUG

Sherri do nge, davaja do para. SKRAPAR

Shkallët ngjiten shkallë-shkallë. JUG

Ti prite të paktën, prite dhe të shumtën. SKRAPAR

Trim i mirë quhet ai që përcjell zemërimin. KRUJË

Uthulla e fortë plas gurin. TIRANË

Hajde baba të dëftej arrat e malit; Hajde gjyshe të të kallzoj ato të gjyshit. ELBASAN

As topi i Ali Pashës s’e tund. ELBASAN

Atij që nuk e do, i thuaji: “Të hyftë vetja në qejf”. SHKODËR

Avash Beg se ka hendek. BERAT

Ay që ecën me krye përpjetë, bie në gropë. JUG

Baste e budalla, motër e vëlla. JUG

Breshëri e rreh, e dhija bishtin përpjetë. GJIROKASTËR

Daullja bie për ata që kanë veshë. PËRMET

Del çiraku më i mirë se ustai. JUG

Dy gjela në një vikt, s’këndojnë. JUG

Dhi e krimbur, bishtin përpjetë. BERAT

Edhe vali je, shiko ku ishe dje. LUKOVË

Ena bosh zhurmon më tepër. KRUJË

Është nga ai gur që thyen çekan. JUG

Fjala pa punë, si peshku pa lumë. GJIROKASTËR

Fjalë pak e punë shumë. LIBRAZHD

Fol me ty, fol me murin. KAVAJË

Gjëmon voza që nuk ka verë. JUG

Gjithkush leu, mentë e veta pëlqeu. ELBASAN

Hiqu det se do shkojë lumi. JUG

I gjen mushka drutë. JUG

I mbushet mendja, atij që ka mend. SKRAPAR

Jashtë valles dinë të gjithë të kërcejnë. SKRAPAR

Kalliri me bukë, s’e ngren kryet përpjetë. JUG

Këlyshi sado të lehë nuk të kafshon. KORÇË

Kollaj të thuash vreshtë, po duhet rrushi. DUKAT

Kur ngjite përpjetë, shiko dhe tatëpjetë. JUG

Kur u ba horri pashë, vrau t’anë. KAVAJË

Kush ka matur veten, ka matur gjithë botën. JUG

Kush s’kupton, i japin të kuptojë. JUG

Lumi i thellë, s’ka ushëtimë. JUG

Marrija ma e madhe asht me kujtue vedin të mençëm. SHKODËR

Mendjemadhi niset me kalë, kthehet me këmbë. KORÇË

Më parë mëso veten, pastaj të tjerët. JUG

Mos i zbulo petët byrekut, se i dalin lakrat. BERAT

Mos mëso ustanë, po merri zananë. PËRMET

Mos u kapardis si gjeli në plehra. SHIJAK

Mos u mat me hijen e me njerëzit. JUG

Mos u mat me hijen e pasdrekes. VLORË

Në portën e të shurdhit mos trokit. KORÇË

Nga ferra e vogël del lepuri i madh. JUG

Nuk mësohet plaku si do krehur mjekra. JUG

Njeriu sido që të bëjë, nuk e kapërcen dot hijen e tij. KORÇË

Pas lufte të gjithë bëhen trima. TIRANË

Pula bën venë e kakaris sa zgjuan mëhallë, pela bën mushkën dhe nuk ndihet fare. VLORË

Pyetën mushkën, cilin ka baba; “kam dajo kalën” – tha. JUG

S’e lenë hunda me pa larg. KRUJË

S’ka lezet në kokën e zgjebur, shamia e mëndafshtë. KORÇË

S’ka të shurdhët, më të shurdhët nga njeriu që s’don dije. JUG

Sorra e mbante veten për pallua, po kur pa këmbët e saj qau. VLORË

S’tunden malet me përralla. JUG

Teneqe e prishur, ka zë të gërvishur. VLORË

Ti mbaje veten ulët, pa të ngrenë të tjerët. LABËRI

Ti qesh me të tjera, po bota qesh me ty. KURVELESH

Trimërinë pas luftës e urtësinë pas kuvendit s’e ha as qeni. SKRAPAR

Trimi që lëvdohet, nuk të vret. KOSOVË

U bë dhija me tremb ujkun. VLORË

U bo veja me mësue pulën. KAVAJË

U hap dheu, doli një plesht. JUG

U mbars mali, polli një mi. JUG

Unë vij nga më rrahën, ti më tregon shkopinjtë. VLORË

U rrit kungulli dhe mori dhenë. SKRAPAR

Zuri qeni një lepur, nuk quhet zagar. JUG

Ai që e ka provue din edhe me të mësue. KOSOVË

Bëne vath e ve në vesh. SHKODËR

Bëj si të thotë më i madhi. JUG

Bleta din si bëhet mjaltët. JUG

S’di gomari të haj tagji. PËRMET

Dami të bëhet mësim. DIBËR

Kush s’pyet mbetet budalla. JUG

Kush u dogj nga qulli, i fryn edhe kosit. JUG

Njeriu pa shkollë, asht si pemë e egër. VERI

Atë që merr me një dorë, kthehe me të dyja. VLORË

Ban mirë e harro, ban lig e kujto. VERI

Bëj nder e gjej qeder. MYZEQE

Edhe ëngjëlli, edhe djalli, janë brenda tek i gjalli. KRUJË

Edhe kopësht i mbret të jetë, një gjemb brenda do e ket. JUG

E keqja nuk harrohet, e mira po. KOSOVË

E mira dhe e keqja nuk kanë fund. JUG

E mira nuk ka tavan, e liga s’ka taban. KOSOVË

Ha njëzet e nëntë kafshita me gjellë, s’thua gjë, të tridhjetën thatë dhe bën kiametin. BERAT

I ligu kur të hipën mbi shpinë, nuk din me zbritë kurrë. TROPOJË

I ligu të puth e të kafshon. JUG*I ligu ngatërron dhe yjet në qiell. JUG

I mirë sa më s’ka, kur fle nuk ha. JUG

Jo i mirë sa të të lëpijnë, jo i keq sa të të pështyjnë. JUG

Kur pi ujë, kujto burimin. VLORË

Kur s’më bën nder, mos më bëj qeder. BERAT

Malli i keq shifet në bojë, dhe njeriu i keq shifet në sy. SHKODËR

Për çdo punë që bënë, mejto se ke edhe vdekje. SKRAPAR

Pyka e vet e shkyn lisin. KOSOVË

Pyll pa derra s’ka. ELBASAN

Qen i bardhë, qen i zi, qen i kuq, qen murrash, qen balash, qen është … JUG

Qeni kur kërkon të hajë të zonë, vritet. JUG

Qepa, qoftë e re, qoftë e vjetër, po era qepë vjen. JUG

Qeni edhe me sapun të lahet, era qen do të vijë. VLORË

Rrit këlyshët të të hanë kokën. DEVOLL

Rrufeja nuk bie në hale. TIRANË

Sëpatës bish mos iu ban. DIBËR

Ska din zemra, atje shkon mendja. SHKODËR

Të mirën në e hedh prapa, e gjen përpara. SULOVË

Ai që e ka trupin e drejtë, nuk ka frikë se i del hija e shtrembër. JUG

Ai që e ka mizën në kapuç, e ka vjedh bletën. KOSOVË

Bëni si them unë, e mos bëni si bëj unë. KORÇË

Bie molla që ka krimbin. JUG

Buçja po nuk luajti bishtin, nuk i ngjiten qentë prapa. ELBASAN

Çika pa nder, si lulja pa erë. KOSOVË

E drejta pa forcë, s’të pi ujë. JUG

E zuri krimbi peshkun, nuk e zuri grepi. JUG

Fajat janë që pjellin ligjin. JUG

Faji është jetim, s’i ka dalë zot njeri. ELBASAN

Fajin e ka gomari, nuk e ka samari. JUG

Fjala e drejtë është e shkurtër, fjala e shtrembër është e gjatë. TETOVË

Gabimi falet njëherë, e jo përherë. KOSOVË

Gjithkush ka dy kandarë, një për vete, një për të tjerët. JUG

Hatëri të lë pa brekë. BERAT

Hesapi i qëruar, të nxjerr të nderuar. JUG

Ka të mençur për të marrë. MALLAKASTËR

Koka e falur s’pritet. JUG

Kur falet e liga, dënohet e mira. JUG

Kur ke të drejtë, lëviz dhe malet. JUG

Kur qeth, bën qime, kur ha, bën thërrime. DEVOLL

Kur të gjen një vdekje, të ngushëllojnë; po kur të gjen turpi, ç’të thonë? KORÇË

Kusari para se të vjedh, bën hazër vendin. KURVELESH

Kush ha bukë, bën thërrime. JUG

Kush ka ngrënë mjaltin, ka mizën pas veshit. ELBASAN

Kyçi vihet për të ndershmin, pa rezili shpon murin. JUG

Malin lëvroje për lisin, fushën për misrin. GJIROKASTËR

Më parë vra ujkonjën: pastaj mbyt këlyshët. JUG

Mos pyet si vdiq, po pyet si rrojti. JUG

Nderi vjen e ikën, por turpi vjen e nuk ikën. VLORË

Në të humbi unaza, gishti ta ka fajin. KORÇË

Ngarkoje tjetrin aq sa mban. GRAMSH

Nuk është e drejtë me u ba dikujt nanë e dikujt njerkë. TETOVË

S’hahet në vend të djathit. KORÇË

S’hahen bashkë turp e bukë. JUG

Zoti vonon, po nuk harron. PËRMET

Vritet faji e jo njeriu. VLORË

Ariu s’i arrinte dot goricat e thoshte: “Qenkan të pa pjekura”. BERAT

Atij i thonë: “Ja ujku”, ay thotë: “Ku është gjurma”. JUG

Ay që të do, të qorton, ay që nuk të do, të lëvdon. BERAT

Ç’bluan mendja, zbulon pija. BERAT

Ç’ka barku, nxjerr bardhaku. JUG

Difton fëmija, ç’ka shtëpia. VERI

Dinaku hyn në pus e del pa lagur. TIRANË

Dinaku të çon në dyzet çezma e s’të jep ujë. PËRMET

Ai që ndërton me djersë, mbron me gjak. BERAT

Ai që bahet i butë si dele e hanë ujqtë. KOSOVË

As veshi të mos mbajë plur, as këmba të mos durojë gjemb. JUG

Bilbili te kafazi s’këndon nga qejfi, po nga marazi. SHKODËR

Breshka po ferrën don. KAVAJË

Buka e botës s’të ngop. KORÇË

Buka e botës, laku i kokës. SARANDË

Burri nuk shtrihet as për së vdekmi. MIRDITË

Çdo mal e din barrën e vet. PRIZREN

Çdo njeri është mbret në shtëpinë e tij. JUG

Çdo shpresë fluturon me krahët e saj. JUG

Ç’hall ke, vështroje. VERI

Dasëm pa mish nuk ka. KORÇË

Dasma do mish, lufta do gjak. ELBASAN

Dele e butë në qafë të ujkut. JUG

Dora e huj të krun, po jo ku të kruhet. KOSOVË

Ec me këmbë tueja e jo me mend e huaja. SHKODËR

E di gjalmi ç’ka torba. PËRMET

E di vetë gomari ku i vret samari. JUG

Gunë e huaj s’të mban ngrohtë. KOLONJË

Gjithkush teshat i lan në shtëpinë e vet. VERI

Hallet e mia i di trari im. ELBASAN

Hall me qè e hall me buaj, po më keq me qè të huaj. MYZEQE

I zoti ia sheh plagën kalit, nën samar, se qiraxhiu, ngrihet e shkon. KORÇË

Jeton bleta majë malit, jeton dhe miza nën bisht të kalit. KORÇË

Kali i botës s’të nxjerr jashtë portës. SARANDË

Kafshata e huaj të mbet në fyt. SHKODËR

Këmba e di se ku e vret këpuca. LUKOVË- SARANDË

Kur se mbajnë njëzet e katër tuejt, nuk e mbajnë as katërdhetë e tetë të huejt. SHKODËR

Kur m’i punonin arat, u liga dhe u thava, kur i punova vet, u maha dhe u ringjalla JUG

Kur s’ka trimni, s’ka liri. KOSOVË

Kush mba vesh botën, prish kokën. GJIROKASTËR

Kush merr mendjen e botës, i sjell dëm kokës PËRMET

Kush s’lufton për liri, robërinë e ka në shpi. KOSOVË

Kush unj qafën i bie zverkut. JUG

Ku të ha, kruaje. GJIROKASTËR

Leku i huj, peshon rëndë në xhep. PUKË

Liria fitohet e nuk dhurohet. JUG

Liria fitohet vetëm me gjak. KOSOVË

Liria i ka rrënjët në gjak. JUG

Liria nuk blehet me para e me tokë, po fitohet me gjak e me kokë. KOSOVË

Liria vjen kur s’i duhesh vdekjes. BERAT

Më mirë një ditë në liri, se njëqind vjet në robni. KRUJË

Më mirë i lig e i lirë, sesa shëndoshë e me zinxhirë. KRUJË

Më mirë nën hijes ne ferres sime, sesa nën hijen e fikut tonë. KOSOVË

Më mirë një ditë gjel, sesa tre ditë pulë. ELBASAN

Më mirë Sokol një herë, se sorrë gjithherë. SHKODËR

Mashë e tjetrit mos u bëj. JUG

Me dorën e tjetrit, mos vrafsh as gjarprin. SHIJAK

Me duart e mija rrafa kokën time. MYZEQE

Më e urtë se delja nuk ka, por edhe asaj i ngjiten ferrat pas. BERAT

Më mirë gomar, po tëndin, se kalë, po të botës. LUKOVË

Më mirë nën dhè i mbuluar, se mbi dhè i gjynjëzuar. SKRAPAR

Më mirë të vdesësh duke luftuar, sesa të rrosh i gjynjëzuar. SKRAPAR

Më mirë të vdesësh në këmbë, sesa të jetosh në gjunjë BERAT

Më mirë zog e në liri, sesa bilbil e në kulvi. KURVELESH

Mikun nderoje dhe vëre në qoshe, po ozt shtëpie të jesh vetë. JUG

Mish të ngordhur edhe egërsira nuk ha. SKRAPAR

Mjer ai që pret nga tjetri! JUG

Mjer puna ime, qe se bani dora ime. KAVAJË

Mos shko maz pas pele. KOSOVË

Mos shko pas qerres së tjetrit. SKRAPAR

Mos u ban mjaltë, se të han mizat. SHKODËR

Nën hije as bari nuk ngren krye. JUG

Nuk rron peshku pa ujë. KOSOVË

Një gjë që të merr dora, mos prit të ta japin. JUG

Një punë që s’e bën vetë, mos kërko të gjesh të metë. TIRANË

Për çdo punë, puth dorën tënde. ELBASAN

Po nuk nderove veten, s’të nderon njeri. VLORË

Pyet shtatë a tetë, e bëj si di vetë. VLORË

Qafa e unjur, koka e prerë. LUKOVË

Qëndro shtyllë e mos u bëj urë. KRUJË

Rrushi varet në degët e vet. LUSHNJE

S’bëhet dasma pa thyer kupa. ARBËRESHËT E ITALISË

Gjithsecili në punën e tij është zot. JUG

S’mbahet shpirti me falimnders. VERI

Syri i të zotit plehron arën. JUG

Shqiponja nuk gjuan miza. KRUJË

Trimëria dhe liria janë si nanë e bijë. KRUJË

Gjenerata e re shkruan shqip si me tastierë të prishur. Rr.Haradinaj/Prishtinë

Ai që përton sot, pendohet mot. VLORË

Bujku i mirë, ia merr me zorr bukën tokës. TROPOJË

Burri në shtëpi, si dreqi në xhami. ELBASAN

Çelësi që punon, nuk ndryshket. MALLAKASTËR

Dembeli është nëna e të gjithë veseve. VERI

Dera e përtimit, caku i mjerimit. LIBRAZHD

Dita pa punë nata pa gjumë. JUG

Dora me baltë buka me mjaltë. KOSOVË

Dora e larë, zorrë e tharë. JUG

Edhe ujët po të rrijë në një vend qelbet. JUG

Gruaja që nuk do të gatuajë, shosh gjithë ditën. SKRAPAR

Gjykon puna, s’gjykon guna. LIBRAZHD

Hekuri sa punohet, aq zbukurohet. VLORË

I mjeri ai që s’mendn për pleqëri. SHKODËR

Kaun që nuk vete në arë e pret sëpata. KURVELESH

Kazma në dorë, buka në gojë; kazma ne katua, trasta del për miell hua. SKRAPAR

Kush ka turp, vdes për bukë. JUG

Kush mori udhë, dhe do të lodhet. GJIROKASTËR

Kushtrimi del për të ligshtin, pse trimi kujtohet vet. SHKODËR

Lima dalëngadalë bëri tranë gjilpërë. JUG

Malet tunden, po nuk bien. JUG

Me fal gjakun është burrni. KOSOVË

Mos kij turp nga kush s’ka turp. JUG

Mos prit të të kërkojë e mira, po kërkoje. VLORË

Mushka do dru, e demi kular. SARANDË

Mos u fshi si miu prapa poçes. SKRAPAR

Në kudhrën e nxehtë, s’rrihet me çekan druri. JUG

Njeriut iu bëj njeri, qenit bëniu qen. JUG

Po kërciti dhëmbët qeni i qëndro me shkop në dorë. JUG

Po nuk qau fëmija, nuk i jep nëna sisë. JUG

Po nise një udhë, do kaptosh dhe sheshe, dhe male, dhe gurë. DEVOLL

Po nuk u turbullua, nuk kthjellohet. PËRMET

Kënga për darkë, brenga për drekë. JUG

Ku ka bletë, ka dhe mjaltë. PËRMET

Ku ka zemër ka dhe krahë. JUG

Kullote dhinë të të mbushë kusinë. GJIROKASTËR

Kur s’ke mbjellë, s’ke çfarë korr. JUG

Kur s’ke punë luaj derën. PËRMET

Kush fërkon pulën, ha edhe vezën. KORÇË

Kush fle ngorhtë ka edhe ftohtë. ARBËRESHËT

Kush i kullot deshët, ai qeth dhe leshët. PËRMET

Kush nuk di ç’është lodhja, ai nuk di ç’është çlodhja. BERAT

Kush përton vdes urije. BERAT

Kush rri në pemë, ha edhe kokrrat. KORÇË

Kush s’punon, dheut i rëndon. JUG

Kush zë brumë do të gatuajë. JUG

Me mirë “punë e mbarë”, se “mirë se të gjej”. SHKODËR

Mbill me një dorë, korr me të dyja. JUG

Me lopatë ari dhe shat argjendi tunden e lëkunden edhe malet nga vendi. SARANDË

Mirë se të gjej, o hija e madhe!- mirë se vjen o dembel hamë- A kamë leje të rri pak? Po pate me hangër rri sa të duash. TIRANË

Mos rri si nusja në dasëm. JUG

Moti ndihmon atëqë punon. BERAT

Nga puna po nuk rrodhi, domosdo do pikojë. VLORË

Nuk mund të dalë punë e madhe nga ai që nuk do të voglën. BERAT

Një ujë që nuk ecën s’pihet. ELBASAN

Paraja nuk i zgjedh njerëzit. VLORË

Po shkove me të kërciturit gishtërinjtë sot, mos u anko nga të kërciturit e zorrëve nesër. VLORË

Pula që këndon në mbrëmje nuk bën vezë në mëngjes. JUG

Puna e rinisë, jorgan i pleqërisë. TIRANË

Qan ara se nuk i vjen fara. SARANDË

Ruaj dhinë të pish qumështin. SARANDË

Sa më shpejt kositet livadhi; aq më shpejt lind bari. TROPOJË

S’bëhet vreshti me urata, po me shata e lopata. JUG

S’gjuhet me zagar lidhur. BERAT

Nuk zihet pleshti me dorashka. KORÇË

Shpjere gojën te buka e jo bukën te goja. JUG

Trupi shëndoshet me të punuar, mendja ndërtohet me të mësuar. JUG

Ujku e ka qafën e trashë, se ka kambët e shpejta. KRUJË

Vure vezën more pulën. KRUJË

Punën e sotme mos e lër për nesër.JUG

Mali digjet,plaka krehet. SHKUP

Mos hyn ne mal pa sepat. SHKUP-AGON

As copën e madhe mos e ha pa u menduar. KRUJË

Ç’del nga goja, hyn në vesh e del për hunde. JUG

Dardha dhe sëpata e kanë bishtin mbrapa. SARANDË

Dijet e mëdha janë në fjalë të shkurtra. SHKODËR

Dy kunguj nën një sqetull s’mbahen. PËRMET

Dy vesh dhe një gjuhë, fol pak e dëgjo shumë. JUG

Dhjetë herë mat, një herë pre. KOSOVË

Fjala dhe plumbi kur dalin s’kthehen më. GUCI

Gazi i madh, kthehet në helm. KORÇË

Gjuha flet e fshihet, shpina pret e rrihet. KOSOVË

Gjella me kripë e kripa me karar. PËRMET

Gjuha eshtra s’ka, eshtra thyen. KURVELESH

Gjuha të lidh, gjuha të zgjidh. VLORË

Ha të rrosh, jo rro të hash. JUG

Janë të urtë të marrët sa pa thënë fjalët. JUG

Kashata e madhe të ngec në fyt. JUG

Këmba e madhe të shqyen këpucën. BERAT

Kur të hedhësh gurin, mate gjer ku arrin. JUG

Kur flet shkopi të vret. VLORË

Kur han bukë misri, kujto bukë thekri. JUG

Kur s’di not mos u fut në ujë. KORÇË

Kush ha shumë i del për hunde. PËRMET

Kush shef ma sëpari barkun, asht i mangët nga trutë. KAVAJË

Lakmia, lakfyt. PUKË

Lisi nuk pritet me nji të rame. FERIZAJ

Lulja e këputun nuk mbin ma. KRUJË

Më mirë një pulë nesër, se nji vezë sot. DIBËR

Mos dalë goja para mendjes. BERAT

Mos i bjer të mirës me shkelm. DIBËR

Mos i hyr valles, kur nuk di ta hedhësh. MYZEQE

Mos kërko vezë të pjekura në hell. SKRAPAR

Ngopet deti me lumenj? DEVOLL

Nuk mba ujë orizi. JUG

Një fjalë që e dinë dy veta, e dinë gjithë bota. ELBASAN

Pi rakinë e jo mendjen. JUG

Po fole shumë, sikur xhevahire të thuash, kakërdhi bëhen. KORÇË

Po t’i marrësh lopës tërë qumështin, ngordh viçi. JUG

Qefi prish qefin. JUG

Tamahu të shpie në gjynah. JUG

Të falurit e shumtë i vjen rëndë dhe perëndisë. KORÇË

Ujët e turbullt mbysin burrin, fjalët e shumta përziejnë katundin. JUG

Ujku kur ndien erën e dhenëve, harron që ata kanë barinë prapa. JUG

U mbush kupa do të derdhet. KRUJË

Unë i ha kumbullat, atij i mpihen dhëmbët. VLORË

Unë baj barrën, ti djersin. VERI

Vera sa ma e ëmbël të jetë, ma fort të zenë. SHKODËR

Vreshtë shumë mos ven, shpi shumë mos ban, miq shumë mios xen. SHKODËR

Nata s’ka shahit. SHKODËR

As para pushkës, as prapa mushkës. JUG

Atje ku fle ujët, atje është më thellë. KORÇË

Barka mbytet edhe për një lëkurë lepuri. SHKODËR

Bisha tërbohet keq, kur sheh se po i vjen fundi. JUG

Bie një gurë e shkoqet një mur. VLORË

Buka që thyet s’ngjitet më. JUG

Çdo gjë forcohet, në themel. BERAT

Ç’ka humbe mos e kërko, ç’ke në dorë mos e lësho. KRUJË

Çohet një i marrë e qet një gur në ujë, çohen njëzet të urtë e s’mund ta nxjerrin. SHKODËR

Dimrit iu bëj hazër që në behar, e beharit që në dimër. JUG

Dita ka sy, nata ka veshë. JUG

Duhet me i fry lugës para se me të djeg. KRUJË

Dha pesë e hyri në valle, jep dhjetë e s’del dot. BERAT

E dardhë është dhe bora, po të thanë duart. JUG

Edhe pas luftës armët duhet me i mbajtë. KOSOVË

E ke zogun në dorë, mbaje. KORÇË

Fusha ka sy, mali ka veshë. KRUJË

Gishtërinjtë i fut në mjaltë e i lëpin, po nuk i kafshon dot se të dhembin. DARDHË

I marri ç’flet nuk din, i urti ç’din nuk flet. VERI

I zoti duhet të ruajë arën e vet. ELBASAN

Jo si cjapi te kasapi. KORÇË

Kali nuk mbahet për bishti, po prej freri. TROPOJË

Ka thënë Nastradini, edhe në diell merr ombrellë. SHKODËR

Kur s’ke mace, bëjnë minjtë dasmë. ELBASAN

Kij frikë nga një njeri që frikën ta ka. KRUJË

Kujto qenë e bëj gati shkopin. KORÇË

Kur shkon për udhë merr shkop dhe gurë. PËRMET

Kur t’i hypësh kalit, shifi patkonjtë. ELBASAN

Kush vret nuk flet. SKRAPAR

Me zjarrin dhe ujin nuk bëhet shaka. VLORË

Mos luaj me gurë po e pate shtëpinë me xhama. SULOVË

Mos shkel në dërrasë të kalbur. KAVAJË

Mos shko si breshka te nallbani. KORÇË

Mos shko si cjapi te kasapi. SHQIPËRI E MESME

Mos u zër për degësh, po për rrënjësh. JUG

Nata është me barrë, s’dihet ç’pjell. KORÇË

Nga një vërë e vogël, rrjedh e gjithë fuçia. LABËRI

Nji shkëndi ndez nji mal. KORÇË

Për një dorë kashtë e vret samari mushkën. JUG

Për një pe, për një gjilpërë, vate dëm një punë e tërë. JUG

Ruaju të të ruajë perëndia. JUG

Ruhu nga thëngjilli i mbuluar. JUG

Së ligës ruaju, e mira të ndjek vetë nga pas. SKRAPAR

S’lidhet kali me pè. LUKOVË

Shkon një herë, bëhen gjurma; dy tri herë bëhet udhë. KORÇË

Ujku mjergull kërkon. JUG

Zë goje qenin, bëj hazër shkopin. GJIROKASTËR

Shtëpija pa fëmijë, si nata pa yje. SARANDË

Ma i keqi vëlla të merr hakën. KOSOVË

Motra jemi, shoqe s’jemi. JUG

Ndarja është më e mira e të ligave. SKRAPAR

Krushka për dhëndrin gjen peshk majë malit. SHKODËR

Gjumi natës i randë i bën keq ditës. SHKODËR

Gjumi në dëborë është shkesi i vdekjes. JUG

Mos pyet sa vjeç je, po ç’shëndet ke. TIRANË

Nuk mbushet pusi me pështyma. GRAMSH

As këmishës së shtatit s’është për t’i besu. KAVAJË

Besove, bëre mirë, s’besove, ca më mirë. JUG

Ç’ka shtëpia të mos marrë vesh fqinjëria. SKRAPAR

Do të ruash sekretin nga armiku, mos ia thuaj as mikut. BERAT

Esapi i shtëpisë nuk del në pazar. KORÇË

E thëna dhe e bëra janë larg. DIBËR

I marri premton dhe budallai shpreson. JUG

Kur qesh djalli e ka punën keq. VLORË

Mba murin mos bie. SHQIPËRI E MESME

Me thënë e me të bërë shkon në mes një lum i tërë. JUG

Më gënjeve një herë, harram e paç, më gënjeve të dytën hallall. JUG

Mos u bëj thes i çpuar. SKRAPAR

Mos dëgjo ç’thotë ai për vete, por dëgjo ç’thonë bota për të. SKRAPAR

Ma kanë sharë pelën se kanë sy ta blenë. JUG

Në më rrefsh së pari të vraftë Zoti, në më rrefsh së dyti, të ndihmoftë Zoti. JUG

Kur të thonë ngordhi ujku, atëherë ruaj gomarë. JUG

Mos i jep shkopin harbutit, se të vret me shkopin tënd. MYZEQE

Nuk është ar gjithë që ndrit. VERI

Nuk i varen ujkut mëlçitë në qafë. KORÇË

Kur merr dërrasa të plasur, çahet e tëra. SKRAPAR

Kur je veti i dytë, të ngoh dhe fryma e shokut. BERAT

Lulja e këputur nuk lëshon më. MYZEQE

Me mikun ha e pi, të dhënë e të marrë mos ki. JUG

Mendja me mendjen, pjellin mëndje. JUG

Me një ka nuk bëhen pendë. JUG

Me nji tra nuk mban shtëpia. JUG

Mëson nga armiku më shumë se nga miku. JUG

Miku i mirë të nderon shtëpinë, miku i vjetër nuk hidhet poshtë. JUG

Miku është mik deri sa nuk përzihet në hallet e shtëpisë. VERI

Miku harrohet po të largohet. PËRMET

Miku i mirë vjen nga porta. BERAT

Nuk bëhet stani me dhi të egra. VLORË

Njeriu ka nevojë më tepër për dashuri, se për lavdi. JUG

Njeriu pa shokë, si muri pa tokë. JUG

Miku i mikut tim, është edhe miku im. VLORË

Një krah s’mban kala. GJIROKASTËR

Një zog që ndahet nga klloçka, e ha shqipja. SKRAPAR

Pa djalë e pa gocë rrova, pa shok nuk rrova. KRUJË

Për një shamatë, lypen dy veta. SARANDË

Punën nuk e bën një gisht, po e bën grushti. TROPOJË

Qentë le të lehin, karvanet të shkojnë përpara. JUG

Ruajmë nga miku, se nga armiku ruhem vetë. VLORË

S’bëhet lëmi me një kalli. JUG

S’bëhet stani me lepura. MYZEQE

S’mblidhen lepujt në vath. JUG

S’mbushet thesi me një kokërr. LUKOVË

Syri është më i mprehtë se kordha. JUG

Shejtani kur nuk ka punë rreh të birin. JUG

Shokë bashkë, e bukë veç. JUG

Trimi i mirë me shokë shumë. JUG

Shoku sa duhet, aq qortohet. KOSOVË

Shtëpinë e mbajnë të gjitha shtyllat. BERAT

Tek nusja hanë e pinë, te dhëndrri gja nuk dinë. VERI

Të më mbrosh atje ku s’jam, se ku jam mbrohem vetë. LIBRAZHD

Uji fle, hasmi s’fle. LIBRAZHD

Ankohet kalorësi se po i varen këmbët. VERI

As nuk kam, as më mbarohen. KAVAJË

Bjer, o zot, mikun; të haj dhe i zoti i shtëpisë. LABËRI

Bota të jep aq sa t’i kesh dhënë asaj. JUG

Bukë e kripë e zemër. KAVAJË

Çilet dera, rritet ndera. VERI

Dora lanë dorën, të dyja lajnë faqet. ELBASAN

Edhe pula jote në kopshtin e botës të duket e majmë. KOLONJË

Fshati digjet, plaka krihet. JUG

Fukara jam, po shpirtin nuk e kam fukara. VERI

I mirë për shokë, e i lig për vete. JUG

Bukën tënde ha, hall të botës qa. LUNXHËRI

Çezma i lan të gjithë, veten nuk e lan. DELVINË

I fundit ja do qaj, ja do qeshë. LABËRI

I qan hallin kalorësit. DURRËS

I zoti i shtëpisë, rri në fund të urave të zjarrit. POGRADEC

Jo gjithmonë “mirë se të gjeta” po edhe “mirë se erdhe”. ELBASAN

Kafeja është e zezë, po të zbardh faqen. JUG

Nga fryn era kthen gëzofin. DIBËR

Kam qeshur të tjerë, më mbiu në derë. KORÇË

Keq më vjen, po dëm s’më bëhet. SKRAPAR

Ku s’të thërresin, mos shko; ku s’të pyesin, mos kuvendo. ELBASAN

Këpucari i ka këpucët e grisura. JUG

Kërkon të zërë gjarpërin me dorë të botës. JUG

Kopraci s’të jep të zezën e ullirit. JUG

Ku bien daullet të çojnë këmbët vetë. SKRAPAR

Ku rënça mos u vrafsha. VLORË

Kur të kem me thasë, të të jap një trastë. SHIJAK

Kur të vjen nevojtari në derë, po s’pate gjë, jep një gotë ujë. SKRAPAR

Kush ha vetëm, vdes dhe vetëm. JUG

Kush shkon pa thirrë, kthen pa u përcjellë. SHKODËR

Kush vete i paftuar, e gjen sofrën pa shtruar. ARBËRESHËT

Kush vjen rrallë, ha bakllavanë, kush vjen shpesh ha përsheshë. KRUJË

Le gomari që na ngordhi, po s’na lënë as mizat rehat. KORÇË

Lype se s’ta jep, merre se nuk thotë gjë. KAVAJË

Mali me mal s’piqen, po njeriu do piqet. JUG

Me çfarë syri do më shofësh, me atë do të shof. ELBASAN

Merr belanë e botës e vë në krye të votrës. ELBASAN

Miku i afërt nuk ka nder, se vjen përherë. MYZEQE

Miku i thirrur, duhet përcjellun. MIRDITË

Miku nuk vjen për thelë e lëng, po për fjalë e për kuvënd. KRUJË

Mikut i lëshohet vendi dhe i dëgjohet kuvendi. KRUJË

Mirmëngjes, me interes. FIER

Mos qesh në shok, se e gjen në kokë. KOSTUR

Mos e lëndo ku i dhemb. JUG

Në daltë djalë të na rrojë, në daltë çupë, të të rrojë. JUG

Në shtëpinë e të varurit, nuk zihet litari me gojë. DELVINË

Nuk dua mish e kabuni, po dua, ner e sajdi. KAVAJË

O bark, o qerrata, këtu gjete, këtu ha. BERAT

Pa para njeriu ha dhe një thes me kripë. VLORË

Peshku në det, kripa në tokë, po bashkohen në tigan. KORÇË

Prifti më përpara bekon mjekrën e tij. KOLONJË

Pula bëri venë, gjelit i dhemb barku. KUÇ

Pushka e trimit dhe sofra e xhymertit, janë gjithmonë plot. SHKODËR

Qenit hidhi një kockë, të pushojë. SKRAPAR

Rrugën për te miku, mos e lër të zërë bar. FIER

Sevapi as shitet, as blihet. JUG

Sqepari bishtin e shokut e gdhend, të tijin jo. PËRMET

Ta shef bojën, sa ta ka nevojën. SKRAPAR

Trimi nderon trimin, i mençmi të mençmin, i ligu të ligun. TROPOJË

Unë ha kumbulla, ty të mpihen dhëmbët. JUG

Ustai nuk ka shtëpi. MYZEQE

Drunë e shtrembër e djeg zjarri.

Ai që s’tutet me fjalë, s’tutet as me pushkë.

Njerëzit që s’kanë frikë të flasin, s’kanë frikë as të vdesin.

Ajo që ke frikë të gjen.

Ai që s’ka gojë, vdes pa ardh dita.

Ai që s’tutet me fjalë, s’tutet as me pushkë.

Atë që pështyn, mos e lëpij.

Atë që të qëllon me gur, mos e qëllo me bukë.

Ai që hyn në lumë edhe do laget.

Çakallit lëshoi ujkun.

Çkul dhëmbin, të të shëndoshen kryet.

Ç’pret nga ai që trembet ngas hija e tij.

Dajaku ka dalë nga xheneti.

Delen e mplakë frika nga ujku e gërshëra.

Derri do plumbin, nuk zihet me duar.

Ditëgjati s’bëhet ditëshkurtër me nëmë.

Drunë e shtrëmbër e djeg zjarri.

Dhe kau i mirë po s’e ngacmove, s’tërheq në brazdë.

Dhelprës me dhelpëri, ujkut me trimëri.

E nxehta del me të nxehtë, e ftohta me të ftohtë, helmi me helm.

Frika nuk e len lepurin me u majtë.

Frika ruan vreshtin, bekçiu nuk është gjithnjë.

Frika nuk e lë lepurin të vërë dhjamë.

Fusha bën baltë, mali bën furtunë.

Gozhda nxjerr goxhdën.

Gungaçit vetëm varri ia drejton samarin.

Guri i rrumbullkët nuk zë vend.

Gjalpin e ruan kripa.

Gjersa të mejtonet i mënçuri, i marri mbaroi punën.

I madh është edhe plepi, por e fëlliqin sorrat.

Ku do të dijë hëna se lehin qentë.

Ku ngul hunë var hejbet.

Ku rafsha mos u vrafsha.

Kur i morën armët Lekë Dukagjinit, tha: “Ma mirë me thon qe Leka, se qe vorri i Lekës”.

Kur ke zemër ke edhe krahë.

Kur ngordh gjarpri, ngordh dhe helmi i tij.

Kush kërkon gjen.

Kush është trim me mend, se trima budallenj ka sa të duash.

Kush ka dhëmbë të fortë, breh dhe kockën.

Kush ka frikë nga hija e tij, le të mos tundet nga vendi.

Pushka don pushkën.

Shtriji kembet sa ke jorganin

Qeni i pangopur të ha.

Qeni i tërbum do vra, se tërbon dynjanë.

Rrallë vritet burro që ka shumë armiq.

Si mjer peshkatari që ka frikë nga lumi.

S’ka qeder shqiponja, nga mushkonjat.

Shqerra që s’thërret mëmën humbet.

Trimëria e kthen plumbin mbrapsht.

Trimi e ka me vete fatin.

Trimin vraje, po mos e shaj.

Uji rrjedh pikë-pikë e ha gurin.

Zjarrit po nuk i fryve, nuk ndizet.

Amanetin e mban toka.

Amanetin as deti nuk e mban, e qet në lëndinë.

Mos ki frikë nga hasmi, po nga miku i rremë.

Po nuk e pate të ligun brenda, nuk të vjen nga jashtë.

SHQIP

Founder and CEO në shqip.info / Ideues dhe krijues për shqip.info! Më moton : Shqipëria do të jetë më pranë jush gjithmonë!

View Comments

Recent Posts

Ja pse kamomili konsiderohet si bima e shenjtë

Kamomili është një bimë mjekësore shumë e njohur e përdorur që në kohët e lashta,…

3 weeks ago

Çfarë ju ndodh nëse flini më shumë se zakonisht

Gjumi të bën më të bukur. Është një fakt i vërtetuar nga shkenca. Rezultati i…

3 weeks ago

Si të zhdukësh thinjat e parakohshme

Pavarësisht moshës, flokët e thinjur janë problem për shumë njerëz, femra dhe meshkuj. Thinjat janë…

3 weeks ago

9 ushqime që mund ti hani pa frikë nëse keni uri natën

Për disa njerëz të ngrënit gjatë natës është një makth dhe për disa, kjo është…

3 weeks ago

Njihuni me disa përfitime shëndetësore për trupin tuaj kur agjëroni

Agjërim do të thotë të heqësh dorë me dëshirë nga konsumi i disa ose të…

3 weeks ago

Shtatë zakonet e njerëzve më të lumtur në botë

Nuk ka kohë më të mirë se sa tani për të menduarit në lidhje me…

3 weeks ago